Terzij de Horde - Our Breath Is Not Ours Alone (2025)
mijn stem
15 stemmen
Nederland
Metal
Label: Church Road
-
Each Breath Is a Flame (1:37)
-
Raise Them Towards the Sun (5:31)
-
The Shadows of Prefiguration (6:53)
-
A Hammer to the Great Matter of Birth and Death (7:56)
-
The All-Consuming Work of the Soul's Foreclosing (4:25)
-
Justice Is Not Enough to Leave the House of Modernity (6:47)
-
Discarding All Adornments (9:28)
met Amelia Baker en Cinder Well
2
geplaatst: 14 oktober 2025, 19:20 uur
Als we het nu niet doen, wanneer dan wel? Terzij de Horde lijkt met het nieuwe album Our Breath is Not Ours Alone vooral een oproep te doen tot eenheid en actie. “As the hand is raised to halt the wave, The sword must rise as well”, klinkt het in ’Raise Them Towards the Sun’. Het kwaad stoppen is niet genoeg, positieve verandering moet volgen. Die verantwoordelijkheid moeten we met zijn allen nemen. Terwijl de harmonie (ook van de natuur) in acht moet worden genomen. We zouden er goed aan doen ons meer bescheiden op te stellen. We zijn soms nietig, een microscopisch deeltje in het grotere geheel. Maar met collectieve gewaarwording komen we een heel eind. Dit lijkt wellicht belerend of idealistisch. Maar dan komen we weer terug bij “Als we het nu niet doen, wanneer wel?”
Die directere boodschap gaat hand in hand met een zelfde muzikale benadering. Er is meer ruimte gekomen voor topsnelheid blastbeats op de drums en felle gitaar tremelo’s, black metal stijl. Zo rammen veel passages meer rechtdoor dan ooit. Maar waar eerdere albums een metershoge, ondoordringbare muur van beton optrok, is er deze keer juist gekozen voor balans. Elk element binnen een track is hierdoor goed hoorbaar: of het nu gaat om het furieuze tikken op de bekkens of toch die stiekem verstopte black scream op de achtergrond van ’A Hammer to the Great Matter of Birth and Death ’.
Rustpuntjes zijn er ook, al betekent het niet automatisch dat de dreiging gaat liggen. Nee, juist op die momenten ontstaat er een episch doom-sfeertje en herinneren dissonanten in de gitaarpartijen dikwijls aan modernere disso-tech-Death; waar tonen niet ‘mooi’ zijn en ritmes tegendraads. Maar het dromerigste kantelpunt is bewaard voor het laatst, als Amelia Baker aka Cinder Well in ’Discarding All Adornments’ de spoken word passages verzorgt en dramatische strijkers later de blastbeats doorklieven.
Zo levert Terzij De Horde zelfs met de directere aanpak en boodschap een album af dat vol dynamiek en balans zit. Vaak furieus rechtdoor, dan weer doomy vertragend tot bevreemdend dissonant.
Schreef ik voor 3voor12 Utrecht.
Die directere boodschap gaat hand in hand met een zelfde muzikale benadering. Er is meer ruimte gekomen voor topsnelheid blastbeats op de drums en felle gitaar tremelo’s, black metal stijl. Zo rammen veel passages meer rechtdoor dan ooit. Maar waar eerdere albums een metershoge, ondoordringbare muur van beton optrok, is er deze keer juist gekozen voor balans. Elk element binnen een track is hierdoor goed hoorbaar: of het nu gaat om het furieuze tikken op de bekkens of toch die stiekem verstopte black scream op de achtergrond van ’A Hammer to the Great Matter of Birth and Death ’.
Rustpuntjes zijn er ook, al betekent het niet automatisch dat de dreiging gaat liggen. Nee, juist op die momenten ontstaat er een episch doom-sfeertje en herinneren dissonanten in de gitaarpartijen dikwijls aan modernere disso-tech-Death; waar tonen niet ‘mooi’ zijn en ritmes tegendraads. Maar het dromerigste kantelpunt is bewaard voor het laatst, als Amelia Baker aka Cinder Well in ’Discarding All Adornments’ de spoken word passages verzorgt en dramatische strijkers later de blastbeats doorklieven.
Zo levert Terzij De Horde zelfs met de directere aanpak en boodschap een album af dat vol dynamiek en balans zit. Vaak furieus rechtdoor, dan weer doomy vertragend tot bevreemdend dissonant.
Schreef ik voor 3voor12 Utrecht.
* denotes required fields.
* denotes required fields.