Kittie is sinds vorig jaar begonnen aan haar renaissance. Na 13 jaar verscheen er met het door Sumerian Records uitgebrachte Fire eindelijk weer een langspeler van het Canadese viertal.
Sindsdien heeft de band van de zussen Lander weer behoorlijk wat getoerd en blijkbaar smaakte dit naar meer, want sinds kort hebben ze een EP uitgebracht, Spit XXV, met daarop vier heropgenomen nummers van Spit, om ook deels het 25-jarig bestaan van hun debuut Spit te vieren.
Anders dan een band als Lacuna Coil, die ook een oud album heropnam (Comalies XX) en in een nieuw jasje stak, weet Kittie dit toch succesvoller te doen.
Misschien ook wel omdat Kittie er ten opzichte van Lacuna Coil voor heeft gekozen om de heropgenomen nummers geen gebrekkige facelift te geven, maar juist de ervaringen die zij door de jaren heen hebben opgedaan te vieren.
De dames van Kittie zijn namelijk door de decennia betere muzikanten geworden, zowel op het gebied van het beheersen van hun instrument als het uithangen van de brulboei. Zo klinkt 'Spit XXV' een stuk krachtiger en ook de vocalen van ‘Brackish XXV’ klinken een stuk sterker.
‘Charlotte XXV’ vind ik alleen een beetje tegenvallen ten opzichte van het origineel, daarvan prefereer ik duidelijk de normale vocalen van Morgan Lander in het origineel. Het contrast tussen clean en schreeuwvocalen is namelijk nu kleiner geworden, en dat maakte het origineel juist zo interessant.
En ik zou denk ik een andere keuze hebben gemaakt om in plaats van klassieker ‘Do You Think I’m a Whore XXV’ (die wel verdienstelijk is heropgenomen) waarschijnlijk ‘Paperdoll’ opnieuw uit te brengen, zeker ook omdat deze jaren geleden voor een dvd-opname wel live werd gespeeld. “I dress her up, she knocks me down”, maar dit gaat niet op voor Kittie.
Met de release van Fire, Spit XXV en de huidige tours hebben de metalveteranen laten zien nog lang niet klaar te zijn en een stuk beter uit de verf te komen dan veel andere oudgedienden uit het nu-metalcircuit.