Marty Willson-Piper - Archaeological Dig - Volume 1 (2025)

Een nieuw album van Marty Willson-Piper de ex-gitarist van The Church. Een oude favoriet en hij blijft ook één van mijn favoriete gitaarspelers aller tijden. De man heeft een fantastisch gevoel voor een extra dimensie/laag brengen in nummers en zijn combi met Peter Koppes was fantastisch. De bezetting van The Church zonder Marty was voor mij lange tijd als het eten van soep zonder zout. Er ontbrak iets aan het gerecht wat het af maakte. Met de nieuwe bezetting van The Church heb ik dat wat minder maar mijn voorkeur blijft uitgaan naar het oude werk. Tot zover het verleden, nu dus even naar het heden.

Dit nieuwe album heet Archaeological Dig en dan verwacht ik een greep uit oud materiaal wat nooit uit is gebracht. Dat is niet het geval, het zijn oude solo en Church nummers die opnieuw zijn ingespeeld met een meer akoestische inslag en voorzien van het vioolwerk van vrouwlief Olivia die de laatste jaren alom vertegenwoordigd is op zijn solowerk en projecten. Dat pakt soms goed uit en soms wat minder goed maar het gaat naar mijn mening vaak wel ten koste van Marty's eigen muzikale kracht.

Dat is hier dus ook het geval, de nieuwe nummers kunnen niet op tegen de originele nummers en dat is toch wel jammer. Leuk voor de heb en ik blijf de man trouw steunen, maar ik had liever een echt Archaeological Dig hoofgerecht gehad in plaats van een wat zoutloze appetizer wat niet direct naar meer smaakt. Voor nu 3,5 ster maar ik neig naar 3.

Toch een halve punt eraf want ik merk dat ik toch wat licht neurotisch wordt van dat vioolgefiedel in ieder nummer. Het is prachtig dat Marty helemaal verzot is op zijn Olivia (met viool) maar dat moet niet ten koste gaan van zijn eigen kwaliteiten. Een hoop nummers leveren toch in op kwaliteit en intensiteit. Als dit Vol. 1 is dan wordt ik al wat zenuwachtig voor Vol. 2 etc.