Jamie Woon - 3, 10, Why, When (2025)
mijn stem
10 stemmen
4
geplaatst: 13 september 2025, 10:00 uur
Hier heb ik zin in! Jamie woon was bijna 8 jaar van de aardbodem na zijn tweede album Making Time. Het bleef daarna wel erg lang stil en niemand had verwacht nog iets van de beste man te horen. Toch tamelijk onverwacht werden er wat losse singles gereleased, en nu dus de aankondiging van een heel nieuw album.
Heavy Going...A Velvet Rope en When klinken fijn en vertrouwd, Pulling On a Threat vind ik door het rijkelijk gebruik van stemververvorming niet zo best. Toch wel erg benieuwd naar de rest van het album!
Heavy Going...A Velvet Rope en When klinken fijn en vertrouwd, Pulling On a Threat vind ik door het rijkelijk gebruik van stemververvorming niet zo best. Toch wel erg benieuwd naar de rest van het album!
1
geplaatst: 18 oktober 2025, 12:36 uur
Bizar eigenlijk hoe de interesse in Jamie Woon per album lijkt af te nemen bij het grote publiek.
Hier op dit forum waar soul r&b en funk toch al niet op al te veel stemmen kan rekenen, is het soms zoeken naar reacties op soortgelijke albums. En daar waar grote pop acts en rock bands kunnen rekenen op veel stemmen en behoorlijk wat reacties, zijn de besprekingen op alternatieve r&b albums ver te zoeken.
In 2011 debuteerde Woon met het album Mirrorwriting, een relatief sterk debuut met producties van onder andere Burial. Woon werd vergeleken met artiesten als James Blake en Sohn, artiesten de een duidelijke stempel op het r&b genre drukten, maar zeker ook spanning op zochten door elementen van electronica aan hun muziek toe te voegen.
Al snel bleek dat Woon toch niet helemaal mee kon liften op het succes van zijn tijdgenoten. Hoewel het album prima tracks bevatte, overtuigde hij live nooit helemaal met zijn wat saaie voorkomen.
Een vervolg album liet daarna ruim vier jaar op zich wachten. Woon, geplaagd door onzekerheid en perfectionisme, liet op zijn tweede album Making Time dan ook een heel ander geluid horen. Zijn muziek werd ontdaan van alle electronica van het debuut en klonk organischer en meer uitgediept. Voor veel mensen klonk Making Time echter als een stap terug. Ook ik was in eerste instantie licht teleurgesteld in het tweede album.
Met terugwerkende kracht deed het album zijn titel echter eer aan. Bij nadere beluistering bleek dat Making Time fraaie liedjes bevatte, met licht tegendraadse percussie en prachtige koortjes verzorgd door Woon zelf.
De meesten liefhebbers haakten echter af. Want hoewel het album goed ontvangen werd door de muziek pers, werd het album nooit meer publiekelijk besproken en werd het album in bijna geen enkel jaarlijstje opgenomen.
Op een internet forum kwam nog wel een topic 'What happened to Jamie Woon' voorbij, maar eigenlijk had niemand daar een antwoord op. Jamie Woon bleek van de aardbodem verdwenen.
Tot er toch weer her en der wat berichten opdoken dat hij met nieuwe muziek bezig zou zijn. En ineens was daar, na het releasen van wat losse tracks het nieuwe album met de wat vreemde titel: 3, 10 Why When.
En wat een fijn album is het geworden! Het lijkt wel alsof Woon weer het plezier heeft teruggevonden in muziek maken, zeker als je dit nieuwe album vergelijkt met de toch wat zware voorganger.
3 10 Why When opent met het fraaie door snaren gedreven All The Way, gevolgd door het met zware drumcomputers en stem vervorming aangezette Place N Time. Dat nummer bleef niet zomaar aan me plakken, want zoals sommigen wel van mij weten vind ik die sterk aangezette autotune inmiddels een beetje gedateerd klinken. Toch werkt het op dit nummer uiteindelijk goed, mede doordat het plezier ervan af spat. Ook Pulling Om a thread kent zware stemvervorming, dit keer gecombineerd met een flinke bak strijkers, en een finale waarin de ritmesectie nog even los mag gaan. Het nummer Heavy Going... combineert sterk gitaarspel, synths en een meanderend zingende Woon. Het is dan ook een sterk rustpunt na het toch wel productionele geweld van de voorgaande tracks.
Peace of Mind en The Heart's Mountains klinken beide in eerste instantie wat gewoontjes, maar vooral de backing vocals blijken bij nadere beluistering weer prachtig op hun plek te vallen op deze liedjes.
Bovendien zijn deze nummers goed geplaatst op het album tussen de funky track When waarbij een tekstregel refereert aan de titel van het album.
Ghost is een spannende track, niet het meest bijzondere liedje van het album maar de arabische klinkende strijkers geven het liedje wel een bepaalde sfeer mee.
Het album sluit af met het prachtige liedje What's The Matter, waarin Woon verhaalt over zijn angsten en gepieker. Het vocale gedeelte aan het einde met de backing vocals die van alle kanten lijken te komen is echt heel fraai gedaan, het lijk haast of Woon zichzelf bemoedigend toe zingt.
En zo heeft Jamie Woon mij, tien jaar na zijn laatste album met 3 10 Why When toch weer flink te pakken! Juist de combinatie van hoorbaar spelplezier, experimenteerdrang en sterke melodieën werkt enorm goed op dit album.
Het vergt geduld, want niet alle liedjes laten zich makkelijk beluisteren. Maar als je de tijd neemt is dit echt een zeer sterk album dat bij mij hoog in mijn eindlijst van dit jaar zal eindigen!
Hier op dit forum waar soul r&b en funk toch al niet op al te veel stemmen kan rekenen, is het soms zoeken naar reacties op soortgelijke albums. En daar waar grote pop acts en rock bands kunnen rekenen op veel stemmen en behoorlijk wat reacties, zijn de besprekingen op alternatieve r&b albums ver te zoeken.
In 2011 debuteerde Woon met het album Mirrorwriting, een relatief sterk debuut met producties van onder andere Burial. Woon werd vergeleken met artiesten als James Blake en Sohn, artiesten de een duidelijke stempel op het r&b genre drukten, maar zeker ook spanning op zochten door elementen van electronica aan hun muziek toe te voegen.
Al snel bleek dat Woon toch niet helemaal mee kon liften op het succes van zijn tijdgenoten. Hoewel het album prima tracks bevatte, overtuigde hij live nooit helemaal met zijn wat saaie voorkomen.
Een vervolg album liet daarna ruim vier jaar op zich wachten. Woon, geplaagd door onzekerheid en perfectionisme, liet op zijn tweede album Making Time dan ook een heel ander geluid horen. Zijn muziek werd ontdaan van alle electronica van het debuut en klonk organischer en meer uitgediept. Voor veel mensen klonk Making Time echter als een stap terug. Ook ik was in eerste instantie licht teleurgesteld in het tweede album.
Met terugwerkende kracht deed het album zijn titel echter eer aan. Bij nadere beluistering bleek dat Making Time fraaie liedjes bevatte, met licht tegendraadse percussie en prachtige koortjes verzorgd door Woon zelf.
De meesten liefhebbers haakten echter af. Want hoewel het album goed ontvangen werd door de muziek pers, werd het album nooit meer publiekelijk besproken en werd het album in bijna geen enkel jaarlijstje opgenomen.
Op een internet forum kwam nog wel een topic 'What happened to Jamie Woon' voorbij, maar eigenlijk had niemand daar een antwoord op. Jamie Woon bleek van de aardbodem verdwenen.
Tot er toch weer her en der wat berichten opdoken dat hij met nieuwe muziek bezig zou zijn. En ineens was daar, na het releasen van wat losse tracks het nieuwe album met de wat vreemde titel: 3, 10 Why When.
En wat een fijn album is het geworden! Het lijkt wel alsof Woon weer het plezier heeft teruggevonden in muziek maken, zeker als je dit nieuwe album vergelijkt met de toch wat zware voorganger.
3 10 Why When opent met het fraaie door snaren gedreven All The Way, gevolgd door het met zware drumcomputers en stem vervorming aangezette Place N Time. Dat nummer bleef niet zomaar aan me plakken, want zoals sommigen wel van mij weten vind ik die sterk aangezette autotune inmiddels een beetje gedateerd klinken. Toch werkt het op dit nummer uiteindelijk goed, mede doordat het plezier ervan af spat. Ook Pulling Om a thread kent zware stemvervorming, dit keer gecombineerd met een flinke bak strijkers, en een finale waarin de ritmesectie nog even los mag gaan. Het nummer Heavy Going... combineert sterk gitaarspel, synths en een meanderend zingende Woon. Het is dan ook een sterk rustpunt na het toch wel productionele geweld van de voorgaande tracks.
Peace of Mind en The Heart's Mountains klinken beide in eerste instantie wat gewoontjes, maar vooral de backing vocals blijken bij nadere beluistering weer prachtig op hun plek te vallen op deze liedjes.
Bovendien zijn deze nummers goed geplaatst op het album tussen de funky track When waarbij een tekstregel refereert aan de titel van het album.
Ghost is een spannende track, niet het meest bijzondere liedje van het album maar de arabische klinkende strijkers geven het liedje wel een bepaalde sfeer mee.
Het album sluit af met het prachtige liedje What's The Matter, waarin Woon verhaalt over zijn angsten en gepieker. Het vocale gedeelte aan het einde met de backing vocals die van alle kanten lijken te komen is echt heel fraai gedaan, het lijk haast of Woon zichzelf bemoedigend toe zingt.
En zo heeft Jamie Woon mij, tien jaar na zijn laatste album met 3 10 Why When toch weer flink te pakken! Juist de combinatie van hoorbaar spelplezier, experimenteerdrang en sterke melodieën werkt enorm goed op dit album.
Het vergt geduld, want niet alle liedjes laten zich makkelijk beluisteren. Maar als je de tijd neemt is dit echt een zeer sterk album dat bij mij hoog in mijn eindlijst van dit jaar zal eindigen!
* denotes required fields.
* denotes required fields.