Resurrection Band - Ampendectomy (1997)

Er zullen weinig mensen hier op Music Meter zijn die deze band kennen. Zelf heb ik deze band leren kennen eind jaren 70, begin 80 toen ik een tijdje aangetrokken werd door het evangelische wereldje van koffiebars en dergelijke. Ik had ook een vriendinnetje die wel heel erg 'in de Heer' was, dus dat was ook wel een reden om het evangelische proberen te omarmen.
Nu had ik wel één probleem en dat was de muziek. In deze wereld werd de wereldse pop/rock muziek al gauw als demonisch gezien. En in de gospelscene had je werkelijk voor alles wel een bepaalde surrogaat. Folk, pop, country, nederlandstalig alles was mogelijk, enkel het niveau was vaak niet al te best. Dus veel viel al af voor mij en ik zocht steeds meer naar christelijke hardrock groepen. En gelukkig waren die er, hoewel ze lang niet altijd met gejuich werden ontvangen binnen het eng-evangelische wereldje.
Ik had al snel platen van Larry Norman, Jerusalem, Servant en van de Amerikaanse Resurrection Band. Deze uit Chicago komende groep werkte vooral onder jongeren in de achterbuurten en daar moet je niet aankomen met country. Nee, stevige muziek, gewoon hard rock. Het echtpaar Glenn en Wendi Kaiser zorgden voor de zang, Glenn Kaiser en Stu Heis waren uitstekende gitaristen. Ze werden que stijl wel vergeleken met Led Zeppelin, die hadden het toch ook over 'stairway to heaven'. Maar ik ben bang dat de Resurrection Band van die tekst juist weinig moesten hebben. In die tijd had ik twee platen van deze groep, 'Rainbow's End' en 'Colours'. En wat heb ik deze platen toendertijd veel gedraaid en nog steeds zet ik ze nog wel eens op. Tekstueel was het wel heel erg evangelisch, maar er zat ook veel maatschappij kritiek in de teksten verweven. En daar hield ik wel van, echt evangelisch lukte me toch niet om te worden.
De relatie met het vriendinnetje hield ook geen stand en daarna stortte ik me in de post punk, post rock. Even afreageren.

Goed nu even terug komend op deze plaat die ik pas geleden heb aangeschaft, want de Resurrection Band (ook wel REZ band) genoemd) ben ik altijd wel sympathiek blijven vinden. Ze hadden in ieder geval het hart op de goede plaats voor mensen in nood. Dit album is eigenlijk een soort 'unplugged' album . Gekozen is uit nummers van de albums die gemaakt zijn tussen 1978 en 1995. Jammer genoeg maar 1 nummer van de twee albums die ik heb (enkel Colours), jammer dat er een paar andere nummers van deze albums niet gekozen zijn. Op dit 'uitgeklede' album hoor je wel de blues-rock achtergrond van de groep, soms ook met een mooie steel gitaar. En vooral Glenn Kaiser weet met zijn soms stevige zang met uithalen ook op dit unplugged album indruk te maken.

De band is rond 2000 gestopt, zover ik weet. Tijden veranderden en het is nog maar de vraag in hoeverre deze hardrock nog aansloeg in de achterbuurten van Chicago.
Ik kan wel genieten van deze 'unplugged' versie, bij sommige teksten moet ik weer wat glimlachen over de betonnen zekerheid die daaruit spreekt en ach... als ik mijn ogen weer dicht doe ben ik weer even in dat evangelische wereldje met al hun zekerheden. Dadelijk maar even een post rock album begin jaren 80 opzetten als tegenwicht.

Teacher, misschien vind je deze aflevering van (video)podcast 312 met als gast Glenn Kaiser interessant? De man heeft nog altijd wat te melden. Vertelt bijvoorbeeld over zijn achtergronden en dit alles (in mijn beleving) niet in begonnen zekerheid gegoten. Drie weken geleden op vakantie met veel plezier beluisterd via Spotify.

Ga het zeker beluisteren !

'beTonnen zekerheid' moest dat zijn.