HighSchool - HighSchool (2025)

Het Speedy Wunderground label van Dan Carey is een mooie opstap naar een kansrijke carrière. Het staat altijd garant voor kwaliteitsopnames en opent voor beginnende bands de deuren naar voorheen onbereikbare platenmaatschappijen. Het was dan ook begrijpelijk dat het uit Melbourne afkomstige duo HighSchool de kans met beide handen aangreep toen Speedy Wunderground zich meldde. De release van de single Only a Dream was al snel een feit. Heerlijke oldschool postpunk met een basgitaarbasis waar de latere ‘Peter Hook-loze’ New Order jaloers op zou zijn.

In de Londense studio van Ben Hillier wordt aan de eerste volwaardige plaat gewerkt. Hillier maakte vooral naam toen hij na de eeuwwisseling aan Depeche Mode gekoppeld werd en ook de muzikanten van Blur zijn met regelmaat op deze plek gesignaleerd. Dan kan er toch niks meer mis gaan?

Helaas pakt dit in de praktijk anders uit. Dan Carey bracht de zang van Rory Trobbiani mooi evenwichtig naar voren en gaf er een frisse klankkleur aan. Bij het opnameproces van HighSchool verzuipt de zang in de galm en kom je tot de pijnlijke conclusie dat Rory Trobbiani niet echt een geweldige zanger is. Of is producer/mixer Aaron Dobos de schuldige? HighSchool reisde voor de afronding van de opnamen terug naar Australië en legde in de Sing Sing Studios met Dobos de puntjes zo hard op de i, dat er eigenlijk een grote smerige troebele inktvlek is achtergebleven.

Niks mis met het songmateriaal dus, daar schort het niet aan. Dipped overstijgt de moerassige dreampop gronden en geeft er een aangenaam licht geaccentueerd shoegazer-randje aan. Die nonchalante do it yourself-mentaliteit blijft volledig intact. Maar waarom bij de luisteraar de indruk wekken dat Rory Trobbiani ergens in de kelder moet klooien terwijl je ook een goed uitgeruste studio tot beschikking hebt?

Op Sony Ericsson staan de afstandelijke hedendaagse relaties centraal. De band belicht American Aunty vanuit een andere invalshoek, alsof ze de eentonigheid van Rory Trobbiani willen breken. Helaas is de akoestische setting net zo chaotisch en onopgeruimd als de overige tracks, de toegevoegde ‘veldcollages’ aan stemmen creëren een nadelige uitwerking op het geheel.

Ontstemde krassende lo-fi gitaren en een drummer die de delen ritmisch aan elkaar probeert te verbinden; Peter’s Room is een onprettig hol, waar het niet fijn vertoeven is. Je hoort wel degelijk dat de bandleden goed kunnen spelen, het lijkt echter totaal niet op elkaar afgestemd. Een anarchistische attitude is prima, zolang het maar resultaat oplevert. Het stevige rockende One Lucky Man is het bewijs dat het ook anders doeltreffend kan.

Het hoogtepunt is de futuristische krautrock van Rhinoplasty en ook de retro elektroclash van afsluiter Colt mag er wezen. Deze fase van de band wordt echter met een magere voldoende afgesloten. Mijn middelbare schooltijd was in ieder geval stukken opwindender dan Highschool.

HighSchool - HighSchool | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com