Kelly Moran - Don't Trust Mirrors (2025)

Weinig reacties op deze artieste. Ontdekt via een recensie van dit album in OOR. Het intrigeert in ieder geval wel, dus wie weet.
Doet me denken aan "mijn Andreas Vollenweider tijd"; ook zo'n artiest die afwijkend was van de muzikale flow waar ik toen inzat. Wie weet gaat het met dit album dezelfde kant op.

Echo in the Field is wel echt een magistrale opener! Wat ik er vooral zo vet aan vind is dat Moran de elektronische elementen duidelijk op de voorgrond laat komen, en niet (zoals bij veel andere artiesten binnen dit genrehokje, en eigenlijk ook op de rest van dit album) alleen in dienst laat staan van de klassieke composities en instrumenten. Omdat de rest van het album iets 'veiliger' is komt niet alles even goed binnen als die opener, maar desalniettemin klinkt de combinatie van minimalistische neoklassiek en ambient over de gehele lengte van het album als een klok.

Mijn waardering zit ergens tussen de 3,5* en 4,0* maar ik geef het voorlopig het voordeel van de twijfel.

Staat in de beste 100 van Quietus, (74). Bevalt me wel.