Guided by Voices - Thick Rich and Delicious (2025)

Hier is ie dan, het 42e album slechts van de band, precies op tijd voor Halloween en Robert Pollard's 68e verjaardag.

(You Can't Go Back to) Oxford Talawanda

Met vintage GBV knip-en-plakcollage, me like!

Die zag ik niet aankomen

Eindelijk.

We wachten al zo lang.

De meeste forumleden -waaronder ikzelf- reageren inmiddels met een geeuw of een woordgrap over Bob's productiviteit, alsof we collectief hebben besloten de muziek zelf niet meer serieus te nemen, puur om bij te kunnen blijven.

Toch blijkt Thick Rich and Delicious een grote verrassing. Officieel samengesteld uit oude ideeën die op de plank lagen. Je verwacht een samenraapsel van schetsen, maar wat je krijgt is iets wat serieus dicht bij een greatest hits-gevoel komt.
En dan is er Doug Gillard: de man verdient een standbeeld. Want laten we eerlijk zijn: het kan niet dat Bob elke gitaarpartij uitschrijft. De manier waarop hij Bob's ruwe ideeën omzet in vlijmscherpe hooks is fenomenaal.

Zoals Tolstoj (bijna) zei: alle Guided by Voices platen zijn goed op hun eigen manier, maar sommige zijn gewoon beter dan de rest.

Ongelofelijk energiek deze plaat van de inmiddels 68-jarige Robert Pollard en consorten. Bijna op het lompe af en met het mes tussen de tanden: deze plaat is vlijmscherp. Het gitaarspel van Doug Gillard valt zoals hierboven al gezegd op: wereldklasse.
The Lighthouse resurrection is zowaar een uitwerking van het introotje van Esters Day van Bee Thousand!! Je kan kan me opvegen!
En inderdaad: Tosltoj was een groot GBV-denker.
Serieus nemen doe ik de band nog altijd overigens, ook bij de platen waar ik alleen een grapje heb gemaakt. Niet voor niets stond Pollard op nummer 3 in mijn artiesten top 100. Een Groot Songschrijver, nog altijd (wel met lagere frequentie dan vroeger).

Maar het is ook niet gek, dat als je zo veel GBV-geweld bent tegengekomen de afgelopen jaren, dat je niet meer zo eager bent op nieuw materiaal. Betrap me er zelf op dat ik, pak 'm beet, de laatste 20 albums nauwelijks geluisterd heb, eerder gescand. En bij deze veerde ik pas op bij Dance of the Picnic Ants, wat ik wel verdraaid lekker vond klinken. Helaas was ie na ruim een minuutje al klaar...

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Guided By Voices - Thick Rich And Delicious - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Guided By Voices - Thick Rich And Delicious
Guided By Voices zou het dit jaar voor het eerst in jaren wat rustiger aan doen, maar gooit er toch nog maar een album tegenaan en het verrassend toegankelijke Thick Rich And Delicious is echt een heel goed album

Guided By Voices begon een kleine tien jaar geleden aan haar zoveelste jeugd en levert sindsdien aan de lopende band albums af. Ook Thick Rich And Delicious werd gemaakt met de inmiddels bekende bezetting. Het is een typisch Guided By Voices album, maar ook Thick Rich And Delicious voegt weer wat toe aan alle albums die de afgelopen jaren al zijn verschenen. De rocksongs op het nieuwe album van de band rond Robert Pollard klinken misschien net wat toegankelijker en aanstekelijker, waardoor Thick Rich And Delicious zich heel makkelijk opdringt. De band heeft sinds 2017 zo’n twintig albums uitgebracht en ze zijn allemaal goed. Het is een prestatie van formaat, die met Thick Rich And Delicious nog wat meer glans krijgt.

2025 was tot dusver een vrij mager Guided By Voices jaar met slechts één studioalbum en een live-album. Nu had voorman Robert Pollard ook wel aangekondigd dat de band dit jaar wat minder albums zou uitbrengen dan in de afgelopen jaren, maar minder bestaat eigenlijk niet bij de Amerikaanse band, dus stiekem hoopte ik toch op meer.

Dat die hoop terecht was blijkt deze week, want na het uitstekende studioalbum Universe Room, dat ik schaar onder de beste Guided By Voices albums van de afgelopen jaren, en het wat overbodige en bovendien nauwelijks verkrijgbare live-album Good Night El Dorado, krijgen we op de valreep toch nog een tweede Guided By Voices studioalbum in 2025.

Het wordt een wat saai verhaal, want ik heb het inmiddels al bijna twintig keer verteld, maar ook op het deze week verschenen Thick Rich And Delicious horen we de inmiddels bekende en wat mij betreft ultieme bezetting van Guided By Voices aan het werk. Het is de bezetting die inmiddels een jaar of tien bestaat uit voorman en zanger Robert Pollard, gitaristen Doug Gillard en Bobby Bare Jr. en de door Mark Shue en Kevin March gevormde ritmesectie. Ook vaste producer Travis Harrison is weer van de partij, zodat Thick Rich And Delicious qua bezetting in ieder geval geen verrassingen biedt.

Dat doet Guided By Voices over het algemeen genomen wel met de muziek, want hoewel de band uit Dayton, Ohio, een aantal vaste ingrediënten verwerkt in haar songs, klinkt ieder nieuw album van de Amerikaanse band weer net wat anders dan zijn voorgangers. Er moet een moment komen waarop ik een nieuw album van Guided By Voices minder of niet kan waarderen, maar met de release van Thick Rich And Delicious is het nog niet zo ver.

Guided By Voices bracht eerder dit jaar met Universe Room een heel sterk album uit, maar ook de opvolger van dat album valt me zeker niet tegen. Met Thick Rich And Delicious voegt de Amerikaanse band nog eens vijftien songs toe aan haar al zo omvangrijke oeuvre. De band heeft daar ruim 37 minuten voor nodig, wat betekent dat de songs op het nieuwe album gemiddeld net wat meer dan twee minuten duren. Dat vind ik wel eens jammer, want Thick Rich And Delicious bevat een aantal songs die wat mij betreft ook best vier of vijf minuten hadden mogen duren, maar Guided By Voices blijft wel zichzelf en dat is wat waard.

Zeker na al die albums van de afgelopen jaren, ik recenseerde er de afgelopen acht jaar bijna twintig, klinkt Thick Rich And Delicious deels bekend, maar ik ben ook met dit album weer heel blij. Het nieuwe album van Guided By Voices staat vol met zeer toegankelijke rocksongs, die putten uit met name de indierock, de power pop, de janglepop en de lo-fi.

Robert Pollard en de andere leden van de band, die inmiddels een hele plank in de platenkast kan vullen, kozen op een aantal van de vorige albums af en toe ook wel voor een wat stekeliger geluid, maar op Thick Rich And Delicious is het toegankelijkheid troef. Buiten de speelduur dan misschien, want het perfecte rocksongs van een minuut maakt alleen Guided By Voices.

Het zorgt er voor dat de band uit Dayton, Ohio, dit jaar twee uitstekende albums heeft afgeleverd, die in de productie van de afgelopen jaren horen bij de beste albums. Dat is niet alleen knap, maar het doet ook uitzien naar veel meer Guided By Voices in 2026. Erwin Zijleman

Je kan Robert Pollard niet op misstappen betrappen. Het gemak waarmee hij met zijn vriendenclub Guided by Voices platen produceert is met geen andere band te vergelijken. En ze flikken het telkens weer om een mooi hoofdstuk aan hun repertoire toe te voegen. Het creatieve brein van een nooit stil zittende muzikant als Robert Pollard is het best te vergelijken met een auteur die elk half jaar een nieuw boek aflevert waarvan de verhaallijnen grotendeels hetzelfde zijn maar waarbij het plot telkens weer een tikkeltje anders is. Het Zo ook bij Thick Rich and Delicious.

We wanen ons ergens in de zomer van 1992, net na het topjaar van Pinkpop. Melodieuze gitaarmuziek heerst, en de indierock zet zich definitief op de kaart. Schijnbaar heeft Robert Pollard genoeg bruikbaar materiaal uit deze periode en zelfs ouder op de plank liggen, waar zeker winst uit te halen valt. The Lighthouse Resurrection is letterlijk te herleiden naar het vruchtbare Bee Thousand en is in principe een herbewerking van afdankertje At Odds with Dr. Genesis.

Vergeet niet dat de samenstelling van Guided by Voices totaal anders is als in die rijpe beginjaren. Robert Pollard is de enige overgebleven stabiele factor. Andere muzikanten leveren een andere sound op, waardoor de nieuwste Guided by Voices vertrouwd maar toch ook weer uniek klinkt. Slechts de herkenbare dynamiek is altijd hetzelfde. Eventjes de stemmen opwarmen en de juiste vocale toonhoogtes opzoeken in het met vlagen aan countryrock opgehemelde Babies and Gentlemen. Meer is het niet, en het is de kunst van Robert Pollard om hier een heuse rocksong van te maken.

Het echte werk begint vervolgens met (You Can’t Go Back to) Oxford Talawanda. Powerpop pur sang waar Alex Chilton met Big Star het patent op heeft, maar waar de hele college scene en zelfs de populaire punkrock op teruggreep. Guided by Voices is nog steeds relevant, en zeer betrokken in het heden. Robert Pollard dicht hiermee de grens met het verleden dicht, waardoor het lastig te achterhalen is welke nummers daar hun oorsprong hebben.

Phantasmagoric Upstarts voegt er wat sixties surf aan toe. Robert Pollard spreekt het verlangen naar vroeger uit, en houdt ons een schijnspiegel voor. Een schilderachtig spookstadje, duidelijk gesitueerd in het duistere A. Glum Swoboda. Verfijnd van kleur, veel bombast, maar zonder inhoud. Het is een aanklacht tegen het hedendaagse consumptiemodel, waar sociale media heersen en artificiële intelligentie aan voorgekauwde behoeftes voldoet. Ook Lucy’s World ademt dit statement. Thick Rich and Delicious staat voor de volgevreten maatschappij wiens honger niet te stillen is.

Is dat verder van belang? Zeker niet. Robert Pollard doet waar hij goed in is. Mother John werkt naar een ejaculerende climax toe, die er net niet komt, maar moet je dat van een 68-jarige man nog verwachten? In de instrumentale stoner rocker Dance of the Picnic Ants dirigeert een mierenleger zich naar de top van die eindbestemming toe, daar kan het dus wel. A Tribute to Beatle Bob is het heimelijke verlangen om een klassieker te schrijven, al moet je dat bij antiheld Robert Pollard niet te serieus opvatten.

De tweede helft van Thick Rich and Delicious is net wat steviger. Replay heeft de nodige hardrock elementen en Siren schuwt de grijsheid van de grunge en postpunk niet. Afsluiter Captain Kangaroo Won the War teert tevens een groot stuk op deze melancholische erfenis uit de jaren tachtig. Een rocker heeft het eeuwige bestaan, aan pensioenleeftijd doet hij niet. Daarvan is Robert Pollard het levendige bewijs.

Guided by Voices - Thick Rich and Delicious | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com