Spock's Beard - The Archaeoptimist (2025)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Madfish
-
Invisible (6:33)
-
Electric Monk (6:16)
-
Afourthoughts (7:31)
-
St. Jerome in the Wilderness (8:46)
-
The Archaeoptimist (20:57)
-
Next Step (10:58)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 12 september 2025, 17:18 uur
Niet echt mijn ding, maar goed... "de gustibus non disputandum est":
Archaeoptimist | Spock's Beard | MadfishMusic - madfishmusic.bandcamp.com
Archaeoptimist | Spock's Beard | MadfishMusic - madfishmusic.bandcamp.com
1
geplaatst: 6 december 2025, 10:55 uur
De muziek is te druk en onrustig. Surround sound is wel goed gedaan maar er zijn betere Spock’s Beard albums voor een 5.1 mix!
0
geplaatst: 13 december 2025, 08:29 uur
De veerkracht die Spock’s Beard ten toon spreidt is bewonderenswaardig. Natuurlijk was er na Snow het vertrek van bandleider Neal Morse, waarna de band met Nick D'Virgilio op zang en geholpen door Joe Boegehold, die gaandeweg een grotere rol als schrijver op zich nam in de band, verder ging. Dat leverde een aantal aardige albums op. Met de komst van Ted Leonard en Jimmy Keegan begon de output van de band echt weer interessant te worden, tot het teleurstellende Noise Floor. Daarna werd het rustig rond de band en begonnen een aantal bandleden met Joe Boegehold de spin-off Pattern Seeking Animals.
Na zeven jaar heeft Ryo Okumoto, samen met Michael Whiteman (met wie hij ook zijn laatste solo-album schreef), de handschoen opgepakt en zes nieuwe nummers geschreven voor Spock’s Beard. De kern van de band bestaat, naast Ryo, nog steeds uit Alan Morse en Dave Meros met Ted Leonard op zang. Op de drums vinden we de - voor mij - onbekende Nick Potters.
Hij blijkt een fenomenale drummer te zijn en geeft op het openingsnummer gelijk zijn visitekaartje af. Wat een heerlijke groove en dynamiek! Een verademing na de toch wat meer rock-georienteerde stijl van Jimmy Keegan. Wat dat betreft sluit zijn stijl toch wat meer aan bij die van D’Virgillio.
De nummers zitten stuk voor stuk ook sterk in elkaar en laten de kenmerkende speelse stijl van de band en hun muzikanten weer ouderwets horen. Invisible is een geweldige rocker, Afourthoughts is sterke aanvulling in de ‘Thoughs’-suite en met het titelnummer staat er ook een sterke epic op dit album.
De productie van het album is in handen van Rich Mouser, die het album van een geweldig geluid voorziet. The Archaeoptimist een verrassend sterk album na het teleurstellende Noise Floor en laat horen dat de band nog springlevend is!
Score: 87/100
Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl
Na zeven jaar heeft Ryo Okumoto, samen met Michael Whiteman (met wie hij ook zijn laatste solo-album schreef), de handschoen opgepakt en zes nieuwe nummers geschreven voor Spock’s Beard. De kern van de band bestaat, naast Ryo, nog steeds uit Alan Morse en Dave Meros met Ted Leonard op zang. Op de drums vinden we de - voor mij - onbekende Nick Potters.
Hij blijkt een fenomenale drummer te zijn en geeft op het openingsnummer gelijk zijn visitekaartje af. Wat een heerlijke groove en dynamiek! Een verademing na de toch wat meer rock-georienteerde stijl van Jimmy Keegan. Wat dat betreft sluit zijn stijl toch wat meer aan bij die van D’Virgillio.
De nummers zitten stuk voor stuk ook sterk in elkaar en laten de kenmerkende speelse stijl van de band en hun muzikanten weer ouderwets horen. Invisible is een geweldige rocker, Afourthoughts is sterke aanvulling in de ‘Thoughs’-suite en met het titelnummer staat er ook een sterke epic op dit album.
De productie van het album is in handen van Rich Mouser, die het album van een geweldig geluid voorziet. The Archaeoptimist een verrassend sterk album na het teleurstellende Noise Floor en laat horen dat de band nog springlevend is!
Score: 87/100
Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.