Danny Vera - The Way Home (2025)

Een weer aardig album van Danny, wel redelijk voorspelbaar, met ballads en rock'n'roll songs. Ik vind de titelsong daarom het leukste: hij probeert toch wat nieuws, met een zachte synthesizer en een moderner ritme. Ook zijn boek ' Here we go' is de moeite waard.

Nog geen (verwachtinsvolle) berichten hier? Gelukkig via OOR bij dit album beland en de eerste luisterbeurt is zeker positief.
Toch knap dat Danny Vera na de mega hit Roller Coaster door is gegaan op zijn eigen manier en met zijn herkenbare sound. Dat alleen al verdient respect.
Zoals gezegd is de eerste luisterbeurt fijn, maar daar schuilt ook het addertje onder het gras; het is wel erg " gewoontjes". Prima , maar gladde productie en wat opgeschoven naar een poppy sound.
Ik gun heb het succes, ook met dit album, maar ben voorzichtig in mijn verwachtingen wat het met mij gaat doen.

Je was me een halve seconde voor. En zelfde geboortejaar ook nog (?)

Ja, ik ben van maart 1961, jij van april, zo te zien. Black and Blue was mijn eerste Stonesplaat, in 1976, toen ik 15 jaar was. Hand of Fate vind ik nog steeds hun beste song. JJ Cale is een andere favoriet....

Zelfde tienersmaak voor muziek ook nog, het kan te gek ook....

Maar nu over het album.....die staat nu voor de tweede keer op en smaakt naar meer. Dat is voor mij een goed teken.
Hebben we hierin ook dezelfde smaak?

Ja, ongeveer wel. Ik ben ook liefhebber van Chris Isaak, live gezien in Keulen vorig jaar. Danny zag ik live in Hengelo, december 2018, net voor 'Roller Coaster'. Dus dan weet je het wel. Wat ook erg goed is, is het 2e album van Rattlesnake Milk uit 2022, een aanrader van notabene Danny zelf (in zijn boek Here we go....). Dit album van Vera moet ik ook nog vaker draaien, maar ik vind hem nu al redelijk goed.... Ik heb hem al leren kennen in 2007, toen zijn nummer 'A58' op een gratis schijfje bij het blad Revolver stond. Sindsdien ben ik hem gevolgd....

Ik heb The Stones overigens maar 1 keer live gezien, in het Goffertpark te Nijmegen, in 2007. Ik stond met mijn vrouw vooraan bij het podium. Het was geweldig.

Weer een prettig album van Danny.
Volg hem al ruim voor zijn doorbraak.
Eerste keer live in het theater gezien tijdens zijn new black and white periode.Daar ging zijn concert verder in het theater restaurant.daarna nog diverse optredens van hem bezocht
Al zijn werk in de kast staan ,blijft voor mij een van de betere Nederlandse zangers van nu.

Leuk album in zijn eigen typische style. Bij het nummer Night of a 1000 ligths hoor ik de melodie van de Engelbewaarder doorheen. Alleen dan op een langzamere Danny Vera manier...

Geweldig album

the stones stadspark Groningen, 1999, 1 x gezien, was heel slecht weer

Gelukkig kon je de weg naar huis vinden…

'Voorspelbaar' en 'weinig verrassend' zijn woorden die al heel lang, en zeker bij zijn laatste albums, door mijn hoofd schieten. Niet perse onterecht, maar deze woorden doen zijn muziek ook erg tekort. Ik kan net zo goed stellen dat Danny Vera nooit teleurstelt. Het is gewoon kwalitatieve muziek, waarbij het niveau van de ondergrens behoorlijk hoog ligt. Hij komt hier zelden tot nooit onder. Tel daarbij nog een paar nummers die er wel bovenuit steken en je hebt weer een uitstekend album!