David Franklin Courtright - Brutal Tenderness (2025)

Zoals wel vaker zijn het de hoezen die mijn aandacht weten te trekken zonder verder nog enige informatie.

Zo ook bij Brutal Tenderness, het debuut van David Franklin Courtright. Nee, niet een type waar ik nu op zou vallen, maar de vlinders.... de verdere eenvoud. Ik weet niet, het wist mijn belangstelling te lokken zullen we maar zeggen.

'Zal vast wel gay zijn' was gelijk mijn gedachte en ja hoor. Vijfendertig minuten waarin Franklin op zoek gaat naar innerlijke vrede en ondertussen zijn 'queer identity' opzoekend.

Inmiddels zijn dit soort termen een aanbevelingen een beetje cliché allemaal, maar als er dan strijkers te horen zijn en er een Perfume Genius-achtige sfeer geschapen wordt ben ik wel van de partij zoals velen niet zal verbazen.

Het album wordt verkocht onder de noemer pop, maar daar wil ik het toch niet onder scharen, daarvoor heeft het veel te veel scherpe randen.

We krijgen een hoop triestigheid voorgeschoteld. Breekbaar en toch ook wel hoopvol. Een album dat onderhand misschien niet meer zo uniek klinkt als gehoopt, maar het valt wel binnen de categorie waar ik nog steeds graag naar luister. En de oprechtheid komt op mij wel over.

Aangezien ik het bepaalde mensen niet wil onthouden: muziekobsessie, vinylbeleving, meneer, Broem, vivalamusica, greendog, Paalhaas, Pinsnider, -SprayIt-, Culture VBJ, Titmeister, bommel, Renoir, erwinz, Fathead, Hermy, LucM, swoon, deric raven.

Excuses als je niet getagd had willen worden en excuses als ik iemand vergeten ben

Ben benieuwd. Je bent wel voorzichtig met 4*

Rustig opstarten

Potverdorie. Gaan mijn kinderen toch nog gelijk krijgen dat ik op mijn vijftigste met een man thuiskom... Dank voor de tip en ik ga hem straks aandachtig luisteren, maar ik heb nu al twee uitgesproken platen in mijn eindejaars-topdrie: Jacob Alon en Model/Actriz. En nu dan deze misschien nog .... Maar ik heb zo'n ongelofelijk knappe vrouw dat ik denk dat ik het aankan .

....Apart.
Zo'n plaat als die van Jacob Alon, die me vanaf de eerste noot met boter en suiker inpakt en niet meer loslaat. En dan deze plaat, die ik onbewogen uitluister. Exemplarisch is voor mij het liedje "feels" waar na een minuut of anderhalf een mooi koortje/sfeertje op me wordt losgelaten en iets later een tegendraadse drum de gelederen komt versterken. Normaalgesproken smelt ik bij zulke zaken, maar nu voel ik weinig, behalve de waardering voor het gebodene. Muziek is en blijft ongrijpbaar...

Maar DANK!!!!! Tof dat ik mee ben genomen in de tipslijst.

Altijd leuk om tips te krijgen. Ook dit album weer met de nodige aandacht geluisterd. Ik hoop dan stiekem op een verrassing als destijds met Bony Man of Jacob Alon. Toen ik zijn zijn stem in de eerste nummers hoorde wilde ik eigenlijk afhaken. Voor mij overdone en te theatraal. Maarre de wijsheid komt met de jaren en rustig het album afgeluisterd en vandaag nog eens opnieuw. Zijn stem begint te wennen en de liedjes zijn echt wel mijn ding. Vind er wat zwakke(re) nummers tussenstaan maar die groeien wellicht ook nog. Aangename verrassing die mij niet van mijn luisterstoel blaast maar wel zorgt voor ruim 35 minuten luistergenot. Da’s ook lang genoeg.

Veel geluisterd wel, mooie tip (wederom!) Aeric, jij snapt mij wel. Het was alweer een tijdje geleden dat ik "zo'n soort" artiest op de radar kreeg, dank!