Michelle David & The True-Tones - Soul Woman (2026)

Dit album verdiend mi meer aandacht dan één stem en nul reacties.....Laat ik dan de eerste maar zijn.
Eerste indruk is positief; een soulvol album met een motown sausje. Live is ze minstens zo indrukwekkend en zeker een aanrader. Kaartjes voor Patronaat al lange tijd binnen.

Vorig jaar in Paradiso gezien met het beste voorprogramma ooit, the Tibbs. Geweldige avond gehad. Zojuist kaartje voor Patronaat geregeld.

En wat een geweldig optreden was dat! Super strakke band en live komt haar zang nog veel beter tot zijn recht; wat een power! Ik heb wederom genoten.

Helemaal eens! Wat een performer is Michelle toch. Recht uit het hart. En het samenspel van de band is om je vingers bij af te likken.

Weinig artiesten zo constant als Michelle David en haar True Tones. Ook live is deze combinatie echt een belevenis op zich. Dan komt de energie van frontvrouw Michelle David nog eens extra naar buiten. Op plaat dan? Daar is het ook lekker energiek. De vergelijking met Sharon Jones & the Dap Kings wordt denk ik snel gemaakt. De stijl is vergelijkbaar en beide frontvrouwen hebben een dijk van een stem. Dit Soul Woman biedt muzikaal gezien hetgeen wat je kan verwachten van Michelle David & the True Tones met natuurlijk die stem en natuurlijk die energie. Van opener Running naar het licht psychedelische Soul Woman en van het Motown-achtige Golden Sun naar het relaxte You’ll Never Know. Of van het spannende en timide Flow naar het ook Motown-achtige Speak to Me en van het rustige Pick Up the Pieces en When All Is Said and Done naar het gewoon fijne Seasons. Tot aan afsluiter I Thank You. Er is hier gewoon wederom een hele fijn plaat afgeleverd.