Patrick Cowley - Mind Warp (1982)

Dit album was een van mijn eerste kennismakingen met electronische muziek. Deze artiest was zijn tijd ver vooruit!

Mind Warp moet ik op vinyl nog in huis hebben.waarschijnlijk onder het stof op de vliering De(defecte) platenspeler staat echter al zo'n twintig jaar op non-actief.Ben nog altijd van plan om een nieuw exemplaar aan te schaffen.The Album(Menergy) de voorganger van Mind Warp vond ik trouwens beduidend beter.En inderdaad Patrick Cowley was zijn(te korte) tijd ver vooruit. Met pijn in mijn hart misschien wel de voorloper van de door mij zo verfoeide house muziek.Going Home en Tech-No-Logical World vond ik er destijds bovenuit springen.

Mooi synth-werk van deze pionier, maar de songs zijn wat aan de saaie kant, op het titelnummer na. En heb de plaat wel keer of 5 gedraaid (sommige nummers waren hierbij groei en ontgroei nummers, bv 'They came out at night' en 'mindwarp'. Wel een plaat die ik graag draai door de lekkere sound. Dat heb ik niet snel, meestal moeten de songs ook goed zijn.

Mooie synthesizergestuurde dansmuziek, die je als een rechtstreekse voorloper van de dance en house van de jaren tachtig en negentig kunt beschouwen. Cowley was een pionier in dat opzicht. Als je dit anno 2021 terugluistert, klinkt het niettemin wat saai en belegen, maar ik kan me goed voorstellen dat dit in 1982 uitstekend werkte op de dansvloer.

Ik vind 'm wel iets minder dan zijn twee voorgaande platen, die het ook als luisteralbum in de huiskamer vrij goed doen. Deze heeft dat minder, al hangt het er ook een beetje van af hoe je ernaar luistert. Bij niet al te intensieve beluistering op de achtergrond zijn de nummers vrij monotoon. De anonieme damesvocalen helpen ook niet echt om 'erin' te komen. Eigenlijk is alleen Technological world, met zang van Paul Parker, een echt liedje. Bij beluistering op een goede stereoset of een koptelefoon komt de instrumentatie, en ook de teksten, meer tot leven.

Dan merk je ook dat deze plaat opgezet lijkt te zijn als een soort conceptalbum: de technologische wereld waarin mens en machine elkaar in evenwicht houden, wordt belaagd door een 'force from outer space', die het menselijk verstand ontwricht. Daardoor vallen we terug naar een primitieve wereld, waaruit een ander soort mens voorkomt, die uiteindelijk zijn bestemming bereikt. Zoiets.
Ik krijg ook het gevoel dat Cowley, die bij de opnames al aan de toen nog vrij onbekende, maar ongeneeslijke ziekte Aids leed, sommige teksten ook op zichzelf betrekt ("We're going to parts unknown"), maar dat is puur speculatief. Dat soort interpretaties geven echter wel een meerwaarde aan dit bijzondere album.

Ik ben het niet geheel eens met de anderen hier. Ik vind dit album niet minder dan de voorgangers en gedateerd kunnen we eigenlijk alles noemen wat niet in deze eeuw gemaakt is.

Revolutionair kan je dit inderdaad noemen en een grote impact op de dance music klopt natuurlijk ook.