The Dance Electric is geproduceerd door Prince en Wendy & Lisa doen mee op de backing vocals. Oftewel, deze man komt ook uit de Prince-stal. Zijn muziek heb ik echter nog nooit gehoord. Wel eng hoeveel hij qua uiterlijk op Prince lijkt.
The Dance Electric is een geweldig nummer (ik ken hem ook in de Prince-versie): goede herinneringen aan.
Cymone speelde in de band ten tijde van Dirty Mind en tourde toen ook met Prince (hij is ook te zien in de video-clips uit die tijd).
De rest van dit album ken ik niet en daar heb ik ook niet zo'n behoefte aan. Ik hou het wel bij The Dance Electric.
Dit is Cymone's beste solo album. Absoluut hoogtepunt is Dance Electric van en met Prince. Het zegt wat over het talent van Prince dat hij zulke topnummers weg kon geven zonder dat z'n eigen werk onder leed..
Verder is het album een prima verzameling Minneapolis-funk. Het is nooit zo goed als Prince zelf, maar vergelijkbaar met b.v. Jesse Johnson, gewoon goeie 80s funk-pop.
Beste album van Cymone.
The Dance Electric is een heerlijk nummer en ook Neon Pussycat is ontzettend prettig, vooral dankzij de Prince sound.
De man kan lekker bassen en dit album is een heerlijk funky, jaren '80 album.
De Deluxe versie bevat enkele niet eerder uitgebrachte nummers en een flink aantal mixen. Het is zeker de moeite waard!
Instrumentaal is het op zich wel aangenaam meestal. Maar de nummers en de zang zelf zijn echt zwak. Lijkt soms echt een slechte parodie op Prince.
The dance electric is van de hand van Prince zelf en het verschil met de rest van het album is enorm.
Echt een klassiekertje in het genre. Dus kort samengevat, koop of download de single The Dance Electric en laat de rest van het albums links liggen.
Nou, echt slecht vind ik dit album niet. Maar je moet het natuurlijk niet met de output van Prince willen vergelijken. En ja, The dance electric steekt hier met kop en schouders boven de rest van het repertoire uit. Het was ook de reden dat ik het album kocht. En inderdaad, André Cymone is niet echt een goede zanger; dat haalt de rest van het album ook wel een beetje omlaag.
Feitelijk benadrukt dit album vooral de kwaliteiten van Prince. Want zoals hierboven ook al gesteld is: het is ongelofelijk dat je zo'n geweldig nummer niet voor je eigen albums bewaart, maar gewoon weggeeft aan je maatjes... In Prince's versie zou het een hit én een klassieker geweest zijn. Dat laatste is het trouwens ook in deze versie, wat mij betreft.
Ik vind bij nadere beluistering Neon Pussycat wel nog een redelijk goed nummer.
Verder raak ik echter niet. Hoewel zoals gezegd ik het meestal instrumentaal wel goed vind.
Met betere song writing en zang had er misschien meer in gezeten.