RuWann - Passé Composé (2025)

Een Gents duo met een geweldige, in het Frans zingende Runa Lotigiers en een Johan ‘Wanne’ Maekelberg die voor haar de arrangementen maakt, alle instrumenten bespeelt en samen met Runa spaarzame backing vocals doet. Aldus is een nieuwe naam, RuWann, geboren en gevierd wordt dit met een prima eerste plaat die 'Passé Composé' mag heten.

Runa kreeg haar frans er als de spreekwoordelijke pap ingelepeld tijdens haar kindertijd in het land van Molière. Wat meer is, ze kan in die taal die zo sterk bij haar aansluit niet alleen uitstekend zingen, met wat ze zingt trekt ze bovendien ook direct de aandacht. Het zijn dan ook nog, op eentje na, hoogsteigen composities van hen beiden en allen hebben ze een regelrechte franse catchiness in zich.

Het duo houdt met betrekking tot hun songmateriaal eigenlijk niet zo van de belegen aanvoelende omschrijving ‘chanson’. Al sluit bijvoorbeeld de met zijn trage gitaarakkoorden mooi slepende opener 'La fillette et la lune' toch wel op en top aan bij dat klassieke franse levenslied. Het is één lange gepassioneerde, weemoedige mijmering van Runa die alleen op het einde in duet ruggesteun vindt bij Johan’s keldergefluister à la Serge Gainsbourg.

Vanaf de volgende songs hoor je inderdaad dat zij hun half uurtje Franse chanson ook met graagte mixen met wereldse ritmes van elders. Zo is het vertwijfelde 'Mais qu’est-ce tu veux' pure bossanova. Het coole hoogtepunt 'Toi' is dan weer een lofzang op familiale banden in stoffig repetitieve afro die zelfs zou kunnen aansluiten bij het meest etherische van dat andere donkere duo, The Limiñanas uit Toulouse. Een richting om zeker verder op door te gaan.

Alle genoemde songs werden de terechte singles. Verder is er 'La place du village', flamboyante franse pop à la Olivia Ruiz.
Of het vederlichte 'Je te suis partout' dat deint als een walsend songfestivalliedje met van die leuke franse pop uit de oude doos, het pak la-la-la’s inbegrepen.

In haar poëtisch frans zingt Runa fors en vol warmte en zachtheid over hun ‘passé composé’, liefde, melancholie, verlies, hoop en de wonderen der natuur. Ze bezingt het met veel flair en karakter, met dezelfde authentieke naturel waarmee bijvoorbeeld ook die andere Vlaming Patrick Riguelle zich in de franse zang zo thuisvoelt. En het klikt daarbij met multi-instrumentalist Wanne. Hij weet Runa’s onweerstaanbare zangstem telkens op het meest passende klanktapijtje te leggen.

Een fijn plaatje voor in de intimiteit van de huiskamer, sereen kleinood waar ook fans van Zaz, Véronique Sanson of Axelle Red wel eens voor zouden kunnen vallen. RuWann brengt fris van de lever van die universele Franse liedjes die al onmiddelijk stuk voor stuk op geen enkele actuele Franse playlist zouden misstaan en dat is voor een debuut toch echt al heel wat. Zet ze dus maar eens op terwijl je toch met 'Le disque bleu', Benjamin’s Biolay’s nieuwe bezig bent.

Passé Composé, ondanks zijn drukke dagen gemixt door gevierd producer-zoon Jasper Maekelberg, je weet wel, van Balthazar, Warhaus, Sylvie Kreusch en Faces on