Sponge - Electric Cattle Gods (2025)

Met Electric Cattle Gods neemt Sponge een duik in het verleden. De plaat bestaat uit niet eerder uitgebracht materiaal - hoewel Cowboy Eyes en Slower Suicide al eerder uitgegeven zijn - en enkele remixen.
Als ik Cowboy Eyes aan mij voorbij hoor trekken ben ik weer terug in 1994. Het was de tijd met een stortvloed aan alternatieve rock releases, de Nirvana en Pearl Jam klonen kwamen als paddestoelen uit de grond.
Het debuut van Sponge; Rotting Pinata heb ik altijd een geweldige plaat gevonden, de heren uit Detroit wisten een fijne draai te geven aan het muzikale genre waarin ze zich begaven.
Hoewel ik niet altijd een liefhebber ben van een album met leftovers en remixen - het heet niet voor niets restmateriaal - ben ik wel te spreken over Electric Cattle Gods.
Vanuit muzikaal opzicht niks nieuws onder de zon maar de plaat herbergt een heel aantal prima tracks in zich.
Het stuwende Blowz dendert lekker door, het door Vinnie venijnig gezongen Velocity 555 dringt zich ook aan je op. Cowboy Eyes en Slower Suicide stammen nog uit de tijd van Rotting Pinata en hadden prima op die schijf gepast, het zijn twee heerlijke melancholische tracks.
Desert Low roept ook weer de vraag op; waarom dit nummer het nooit tot een reguliere plaat heeft geschopt.
Als Rotting Pinata en Wax Ecstatic je bevallen kun je deze uitgave blindelings aanschaffen.
Zeker voor de alternatieve rock liefhebbers die begin jaren 90 een warm hart toedragen is dit een fijne uitgave.