IQ - Almost but Not Quite (2025)

Almost but Not Quite: een IQ voor beginners

IQ heeft op ludieke wijze haar fans actief betrokken bij dit leuke project. Via de officiële website vroegen de bandleden welke nummers het meest geschikt zouden zijn als introductie voor nieuwe luisteraars.
De IQ-instapper, zeg maar.

IQ staat bekend om haar fraaie, maar soms ook oeverloze en epische composities - iets wat wel vaker voorkomt bij progressieve rockbands - en het viel de heren van IQ regelmatig op dat nieuwe luisteraars moeite hebben om in de muziek of in een bepaald album te komen. Daarom besloot men een selectie van IQ-nummers te bewerken tot kortere versies. Dit album is dus nadrukkelijk geen verzamelaar van nieuwe of oudere, al dan niet populaire nummers, maar een creatieve herinterpretatie van bestaande tracks in een compactere vorm. Het doel was om hun muziek toegankelijker te maken zonder al te veel artistieke concessies.

Als liefhebber van leuke melodietjes vind ik dit eigenlijk best een geslaagd project. Het toont aan dat de liedjes van IQ in de kern bijzonder melodieus en toegankelijk zijn, maar dat ze door hun lengte soms (te?) veel ‘herhalingen’ of andere elementen bevatten, waardoor ze een tikkeltje langdradig kunnen overkomen en daardoor wellicht wat minder aantrekkelijk zijn voor potentiële nieuwe fans.

Dit lijkt mij ook een erg leuk album. Heb 'm al in m'n Spotify lijst gezet een paar weken terug alleen is het er nog niet van gekomen om 'm te luisteren. Gaat zeker gebeuren!

Leuk album, goed initiatief. Fan van IQ sinds ik ze ontdekte in 1988. Ook fan van de herhalingen en andere elementen zoals de sfeer die ze weten te creëren en de fantastische gitaarsolo's van meneer Holmes. Titel wat mij betreft ook heel goed gekozen: bijna maar net niet.

Tja, dit album krijgt in ieder geval punten voor de originele aanpak, maar ik heb verder werkelijk geen idee of het ook maar op enige manier een nieuwe doelgroep aanboort. Hoewel je de lange nummers soms prima kunt omschrijven als oeverloos, zit daar volgens mij toch ook wel datgene dat IQ de moeite waard maakt. Met de focus op de melodie en met een duidelijke kop-en-staart voelt het voor een IQ-fan allemaal nog wel vertrouwd (maar gemankeerd), maar of anderen er nou echt de charme van gaan ontdekken: het lijkt me onwaarschijnlijk.

Ik draaide het album in de wagen, onderweg met mijn vrouw en ze vond dat er best wat aardige nummers op staan. Dus Brunniepoo, ze hebben alvast mijn vrouw haar aandacht gekregen. Had ik haar een willekeurig ander album van IQ voorgeschoteld, dan had ze wellicht snel afgehaakt. Van mij krijgt het album 4 sterren.