ENorm - It's Time (2025)

Het werd tijd dat ENorm met een nieuw album zou komen. Dertien jaar geleden verscheen "Finding My Way" en daarna bracht de groep af en toe een single uit. Daar zaten briljantjes tussen, zoals "Strange World" (2021), "Up" (2021) en "Waterfront" uit 2023. Maakte de band in de jaren negentig onder de naam Marathon nog progressieve rock met invloeden van Marillion en Saga, bij de genoemde single druipt het geluid van de jaren tachtig ervan af. En op een natuurlijke en aanstekelijke manier. Met producer Edwin van Hoevelaken ging het viertal Eric en Ronald ten Bos, Martin Platenkamp en Ferry Bult de studio in en 24 oktober jl. werd "It’s Time" officieel ten doop gehouden. De drie genoemde singles zijn niet te vinden op het nieuwe album, iets dat mij enigszins verbaast en ook wel jammer vind. Het trio verdient een fysieke release.

Met vijftien tracks en een speeltijd van 51 minuten krijgt de ENorm fan met “It’s Time” een geweldig album voorgeschoteld. Het gaat van start met het door synthesizers gedragen “The Game”, pakkend, melodieus en uptempo. “Halo” heeft ook weer een pakkend ritme, smaakvolle gitaarpartijen en toetsen geven het een moderner sfeertje. Met elektrische drums gaat “Bridges” van start. Bruggen bouwen en dat wordt in het aanstekelijke refrein duidelijk bezongen "It’s Time Right Now, Bridges Gotta Be Build Somehow Right Now". Een (digitaal) strijkersorkestje trapt “Together Forever” af. Lekker basloopje en de positiviteit straalt van het uptempo poprocker uit. Eric ten Bos laat horen dat hij de juiste doses emotie in een liedje kan leggen. Die emotie zit volop in de refreinen van “Life Hurts” waarin Ten Bos op de toppen van zijn kunnen zingt. Het Simple Minds-achtige nummer is pakkend en heeft een aanstekelijke instrumentale invulling.

“The Picture” is klein en intiem gehouden met een orkestrale aankleding. De toetsenpartijen doen mij denken aan Vangelis en zijn erg smaakvol. De eerste van de twee liedjes met de Amerikaanse gevangenis Alcatraz in de titel is “Alcatraz II”. Uptempo, pakkend en opnieuw een aanstekelijk refrein. ENorm is erin geslaagd om een reeks oorwurmpjes te componeren en deze hoort daar zeker bij. Met “A Forest” van The Cure als basis gaat “Alcatraz I” van start. Ook hierin zijn de jaren tachtig toetsen aanwezig en passen perfect in het geheel. Eén van de hoogtepunten voor mij is “Don’t Leave Me”, waarin de zang van Ten Bos mij raakt. Een ballad met een aanstekelijk refrein en de prachtige regel “Take Me To The Center Of Your Love”. De gitaarsolo van Ronald ten Bos is de spreekwoordelijke kers op de taart. “Living A Long Life” heeft een herkenbaar begin, het lekker basloopje, de smaakvolle gitaartoevoegingen en een fijne solo gingen meteen in mijn systeem zitten.

Terug naar de jaren tachtig met “Don’t Stop”. Toetsen, fel gitaarspel en een uptempo begin. Tempo zakt daarna iets waarna het gaspedaal weer wordt ingetrapt. Pakkend en melodieus. Op de hoes van “It’s Time” zijn twee kinderen te zien die in Gaza op een begraafplaats zitten. De één geeft de ander iets te eten, ik vind het een hoopvolle foto, maar tegelijk is het ook een beeld hoe zorgwekkend het in bepaalde plekken op de wereld is. “Two Kids At Sunrise” beschrijft deze foto in een mid-tempo en emotionele rocker. "Hannover Autobahn" is uptempo, dansbaar en ongelofelijk catchy. Het "Hold Me Tight Don’t Ever Let Me Go" wordt met veel passie en overtuiging gezongen, heerlijk! Het titelnummer "It’s Time" begint met louter koorzang en ontpopt zich als een pakkende rocker. Tijdens recente optredens van ENorm is het al uitgroeit tot een favoriet, en terecht.
In "Time's Fading" zijn luidende kerkklokken leidend en geven een sfeer die mij vanaf de eerste luisterbeurt raakt. Een geweldige melodielijn, opnieuw fantastisch gezongen en een fantastische gitaarsolo waarna de kerkklokken het nummer uitgeleide doen.

ENorm heeft met "It’s Time" een album uitgebracht waarvan ik een positief en hoopvol gevoel van krijg. Iets dat in de huidige samenleving weleens ver weg is. Muziek kan dat gelukkig wel realiseren en het Twente kwartet heeft dat op dit schijfje van de eerste tot de laatste seconde voor elkaar weten te krijgen. Voor mij een album dat hoog in mijn jaarlijstje over 2025 komt te staan. Geweldige plaat!

Ik heb aan bovenstaand verslag van Marco weinig toe te voegen. Idd een geweldig sfeervol album. Heb onlangs de band in Metropool Enschede weer live gezien. Een aantal nummers van het nieuwe album kwamen voorbij en werden subliem uitgevoerd.

Deze band uit Enschede verdiend wat mij betreft een groter publiek.

Jammer toch dat deze band niet de aandacht en de waardering krijgt die het zou moeten krijgen. Wat een stem, wat een mooie nummers en een geweldige productie, alles klopt. En dan maar 3 stemmen???