Alice Costelloe - Move On with the Year (2026)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Alice Costelloe - Move On With The Year - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Alice Costelloe - Move On With The Year
Ik moest even wennen aan de wat zweverige klanken op Move On With The Year en zeker aan de bijzondere zang van Alice Costelloe, maar inmiddels vind ik het debuutalbum van de Britse muzikante een heerlijke luistertrip

Alice Costelloe kon vorige maand al rekenen op zeer positieve recensies in een aantal Britse muziektijdschriften en ik kan me inmiddels volledig vinden in deze recensies. Alice Costelloe slaagt er immers in om iets toe te voegen aan alles dat er al is. Dat doet ze aan de ene kant met een veelzijdig geluid dat zowel psychedelisch als elektronisch kan klinken en dat subtiele accenten combineert met weidse klankentapijten. Het is een geluid dat is gevangen in een serie uitstekende songs, die aan kracht winnen door de bijzonder mooie stem van Alice Costelloe, die haar teksten af en toe bijna voordraagt, maar wat mij nergens vervalt in monotone praatzang. En Move On With The Year wordt alleen maar mooier en interessanter.

Alice Costelloe is een Britse muzikante die in het verleden in de shoegaze band Big Deal speelde. Die naam zegt me eerlijk gezegd niets, maar ik ben ook vrij selectief wanneer het gaat om shoegaze die werd gemaakt na de hoogtijdagen van het genre in de jaren 90. Op Move On With The Year, het solodebuut van Alice Costelloe is niets meer te horen van haar shoegaze verleden, want de Britse muzikante slaat op haar eerste soloalbum andere wegen in.

Het zijn wegen die door de Britse muziekmedia worden omschreven als art-pop, maar persoonlijk vind ik indiepop ook een prima en wat meer gangbare omschrijving. Het is indiepop met een psychedelisch of zelfs proggy tintje, wat wordt verkregen door gebruik te maken van instrumenten als de fluit en de mellotron.

Het album is knap geproduceerd door de Britse producer Mike Lindsay, die in het verleden samen met Laura Marling muziek maakte onder de naam LUMP en bovendien een van de oprichters is van de band Tunng. Van Tunng hoor ik hier en daar wel wat terug in de muziek van Alice Costelloe, maar de muzikante uit Londen is er ook in geslaagd om een interessant eigen geluid neer te zetten.

Het is een geluid dat deels wordt bepaald door de bijzondere muziek op het album en deels door de stem en de manier van zingen van de Britse muzikante. De muziek doet zoals gezegd soms wat psychedelisch of zelfs proggy aan en hebben een deel van de tijd ook een wat Beatlesque karakter. Wanneer de elektronica wat aan terrein wint heeft het debuutalbum van Alice Costelloe een aangename jaren 80 of jaren 90 vibe, maar ze maakt ook muziek van deze tijd.

Door de bijzondere combinatie van klanken is Move On With The Year een album met een duidelijk eigen geluid en het is een geluid dat, mede door de grote diversiteit, lastig in een hokje is te duwen. Ik vind het persoonlijk een bijzonder mooi geluid, maar ik vind het ook een spannend geluid, dat me steeds weer nieuwsgierig maakt naar hetgeen dat komen gaat.

Alice Costelloe heeft een voorkeur voor zich langzaam voortslepende klanken, die hier en daar aan het eind van de song breed mogen uitwaaien, maar ze zet ook puntige accenten, die haar songs ontdoen van net wat teveel zweverigheid. De muziek op Move On With The Year is bijzonder, maar de zang van Alice Costelloe trekt nog net wat meer aandacht.

De Britse muzikante beschikt over een karakteristieke maar ook heldere en wat mij betreft mooie stem. Het is een stem die uitstekend past bij het bijzondere geluid op het debuutalbum van Alice Costelloe, dat fraai om haar stem hem draait. Wat direct opvalt bij beluistering van Move On With The Year is de bijzondere manier van zingen van de Britse muzikante. Alice Costelloe draagt haar teksten een groot deel van de tijd bijna voor, wat haar songs voorziet van een bijzondere sfeer.

Ik ben zeker geen liefhebber van praatzang, maar hier blijft Alice Costelloe wat mij betreft ook voldoende bij uit de buurt. Ze blijft immers het hele album lang zingen, al is het wat andere zang dan gebruikelijk.

Het is enorm druk in het land van de vrouwelijke muzikanten met een zwak voor indiepop, maar Alice Costelloe weet zich wat mij betreft makkelijk te onderscheiden met fraaie klanken, bijzondere zang en ook nog eens een serie songs die mij steeds makkelijker weten te verleiden en te betoveren. Heerlijk album. Erwin Zijleman