Lucinda Williams - World's Gone Wrong (2026)

Na enige terughoudendheid, want beetje Lucinda moe, dan toch aan dit album begonnen. En verdomd.....ze pakt me weer bij de lurven. Gedreven album van een power vrouw met een missie.

Eindelijk weer een album van Lucinda Williams dat me van het begin af aan grijpt. Vet bandgeluid, verstaanbare teksten. Muzikaal niet vernieuwend, maar wel lekker.

Ik was eigenlijk al een tijdje afgehaakt na haar vele coverplaten, waaronder eentje van haarzelf nota bene. Had het gevoel dat ze meer een soort gimmick werd. Maar, deze is weer erg mooi en zoals ik haar leerde kennen eind jaren 90.

Gaat voorlopig even op repeat in de speler.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Lucinda Williams - World's Gone Wrong - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Lucinda Williams - World's Gone Wrong
Car Wheels On A Gravel Road blijft de klassieker in het oeuvre van Lucinda Williams, maar met het deze week verschenen World’s Gone Wrong heeft de Amerikaanse muzikante wel een van haar beste albums gemaakt

Ik had persoonlijk geen hoge verwachtingen van het nieuwe album van Lucinda Williams, maar met het deze week verschenen World’s Gone Wrong verrast ze vriend en vijand. Geïnspireerd door de toestand in de Verenigde Staten heeft Lucinda Williams een aantal uitstekende songs geschreven. De Amerikaanse muzikante wordt over een paar dagen 73 jaar oud, maar haar stem klinkt op World’s Gone Wrong verrassend goed. Het is een stem die wordt ondersteund door een aantal geweldige muzikanten, die al heel wat jaren mee gaan, maar op het album ook kunnen spelen als een stel jonge honden. Het levert een album op dat herinnert aan de beste albums van Lucinda Williams en dat is echt razend knap.

Lucinda Williams maakte aan het begin van de jaren 70 al muziek, maar het grote publiek leerde haar pas kennen toen in 1998 het werkelijk prachtige Car Wheels On A Gravel Road verscheen. Het stevig bewierookte album leverde Lucinda Williams de eretitel Queen Of Americana op en is inmiddels terecht uitgegroeid tot een klassieker in het genre.

Ook met de opvolgers van Car Wheels On A Gravel Road was niets mis, maar over de albums die de Amerikaanse muzikante de afgelopen vijf jaar maakte was ik persoonlijk wat minder enthousiast. De handvol albums met uitsluitend songs van anderen vond ik zelf wat overbodig, zeker toen ze zich stortte op het werk van The Beatles, maar dat is een mening die volgens mij niet heel breed wordt gedeeld.

Mijn angst dat de Amerikaanse muzikante, die over een paar dagen haar 73e verjaardag viert, zo langzamerhand toe is aan overdracht van de troon, wordt gelukkig keihard gelogenstraft door het deze week World’s Gone Wrong. Met haar nieuwe album laat Lucinda Williams niet alleen horen dat ze de eretitel Queen Of Americana nog altijd verdient, maar heeft ze bovendien haar beste album in vele jaren afgeleverd.

De Amerikaanse muzikante vond de inspiratie voor haar nieuwe album door te kijken naar de toestand in de wereld en dan met name naar de idiotie die regeert in haar vaderland, wat scherpe en geëngageerde teksten oplevert. De songs op World’s Gone Wrong klinken opvallend geïnspireerd, maar wat vooral opvalt bij beluistering van het album is dat Lucinda Williams geweldig zingt.

Ik vond haar stem de afgelopen jaren wel wat achteruit gaan, maar de zang op World’s Gone Wrong is geweldig en zorgt er voor dat het album zich moeiteloos onderscheid van de albums van de jonkies in het genre. De lekker ruwe en doorleefde stem van Lucinda Williams voorziet de songs op het album van urgentie en zorgt er bovendien voor dat je song na song bij de strot wordt gegrepen.

De stem van de Amerikaanse muzikante wordt op World’s Gone Wrong omringd door een lekker ruw geluid met invloeden uit de Americana en de rock. Het klinkt misschien ruw, maar ondertussen zijn er wel fantastische muzikanten te horen op het album. Met gitaristen Doug Pettibone en Marc Ford, bassist David Sutton en toetsenist Rob Burger valt er al heel veel te genieten op het album, maar de drums van de geweldige Brady Blade maken het helemaal af.

Alles is trefzeker geproduceerd door Ray Kennedy en Tom Overby en ook de bijdragen van gastvocalisten Brittney Spencer, Mavis Staples en Norah Jones zijn fraai, maar de onbetwiste ster op World’s Gone Wrong is natuurlijk Lucinda Williams zelf. Ik had eerlijk gezegd zelf niet verwacht dat ze ooit nog in de buurt zou komen van haar beste albums, maar ze doet het op World’s Gone Wrong.

Ondanks de muzikale virtuositeit op het album klinken de nieuwe songs van Lucinda Williams ook rauw en spontaan, waardoor het album uit de speakers knalt. Het is een album dat past in het hokje Americana, al bestrijkt de Amerikaanse muzikante binnen dit genre wel een breed palet.

Het is negen songs prachtig, maar het duet met Norah Jones waarmee het album afsluit vind ik nog wat indrukwekkender, al is het maar omdat er in deze track een laagje extra gruis op de stembanden van Lucinda Williams zit en de band op de toppen van zijn kunnen speelt. Onverwacht goed dit nieuwe album van de nog altijd onbetwiste Queen of Americana. Erwin Zijleman

Waarom is dit album nu alweer van Spotify verdwenen?

Je zou Tidal kunnen proberen?

Ik heb het niet op Spotify gezien, wel op Apple Music

Met eerdere albums was dat het zelfde verhaal; niet op Spotify te vinden. Of die albums toen wel op Tidal stonden weet ik niet, want ik ben pas recent overgestapt.
Het is gissen, maar het is mogelijk een principe kwestie. Spotify betaalt artiesten weinig, naast andere kwalijke zaken. Voor mij in iedergeval een reden om over te stappen en mogelijk voor haar ook..

Wel op de meeste streamingdiensten maar niet op Spotify

The World’s Gone Wrong (feat. Brittney Spencer) - 30tgrs.ffm.to

Hoop dat ie daar later nog op verschijnt dan; want kan er niet mee leven dat ik hier geen track van in mijn jaarlijstje kan plaatsen. Wat woede en urgentie kan op muziekgebied veel moois brengen; deze plaat komt op het goede moment. Ipv een baksteen door de tv te gooien, zet ik Lucinda deze dagen maar op.

Ik wil hem wel eerst op Spotify horen en tot die tijd blijf ik dan maar bakstenen door de tv gooien.

Spotify pffff koop toch iets tastbaars, ook beter voor de artiest

Oh heb ik , ik luister Spotify via mijn telefoon

Oeiii ik heb toch wel moeite met haar stem hoor. Die doet me denken aan mijn deurbel: als je die kort indrukt gaat het prima, maar als je langer dan een seconde op het knopje duwt gaat de zoemer steeds zachter, hij trilt onbeheersbaar en de toon zakt omlaag alsof het arme ding levensmoe is. Even het batterijtje vervangen waarschijnlijk - maar bij de uithalen van Lucinda kan dat niet. Haar voordracht is krachtig, haar stemgeluid onvast maar aangenaam, maar de lange noten zijn echt erg onaangenaam, met een vibrato die zo'n beetje om de toon heen zwabbert.

Liedjes maken kan ze gelukkig wel, en dat doet ze op deze plaat ook vaardig. Niet helemaal mijn smaak - iets te veel van dik hout zaagt men planken - maar het dendert lekker door. De hoes is spuuglelijk. Tot zover.

Rustig maar hoor, ik heb hier ruim 500 lp's in de kast staan. Maar ik ga natuurlijk niet meteen een album aanschaffen. Dus altijd eerst even digitaal luisteren

vinylbeleving.....de naam zegt het al nietwaar.....