Daz Dillinger - Rowtation (2025)

Guilty Pleasure, want eigenlijk stelt het allemaal niet zoveel voor. De beats zijn vooral zwaar en dreigend, raps gaan alleen over hoe gangster Daz is en dat je hem niet moet onderschatten.
Track 2 en 3 zijn desondanks nog best lollig om te horen. Op DPGC hoor je eigenlijk pas echt goed hoe slecht Daz rapt, kinderrijm bijna. Indictment is een ietwat andere productie, luchtiger vooral. Op zich een fijne afwisseling, track an sich is niet heel bijzonder en de zang is eigenlijk licht irritant.
Snitches, de productie is eigenlijk veel van het zelfde, het refrein is weer behoorlijk fout maar het blijft een guilty pleasure, het heeft toch ook wel weer wat hhaha. Heel soms klinkt hij bijna als een Ice Cube.
Dan komen 2 echt slechte tracks, Smokin On The Best is wat meer R&B zowel kwa productie als raps.
Dan komen weer 4 matige tot echt slechte tracks. Rowtation is ook drama, iets minder slecht dan de 4 ervoor. Het geheel is toch 2.5*

Ook ik heb wel een zwak voor Daz, natuurlijk wegens zijn werk in de begintijd van Death Row, maar ook de soloartiest Daz heb ik lang best gewaardeerd - of in elk geval gewoon heel veel beluisterd tijdens mijn puberteit. Maar mijn hemel, wat is het allemaal zielloos geworden wat-ie doet, al jaren. Hoorbaar haastig en goedkoop, zonder ook maar iets van wat lijkt op een nieuw idee.
Het enige afwijkende aan Rowtation is dat hij opeens een nauw beroep doet op allerlei familieleden. Waarom weet ik niet goed, want het zijn verder geen artiesten. Met zijn beroemdste familielid, Snoop Dogg, heeft hij dan juist weer een hoog opgelopen ruzie, dus die ontbreekt, helaas net zoals Kurupt. Het zorgt voor extra eentonigheid in dit niksige G-funk-geheel.