The Black Veils - Gaslight (2025)

Aan sturm und drang ook hier weer geen gebrek op deze vierde langspeler van deze Italiaanse postpunkers. Het album neigt op sommige tracks naar electronics, hoewel de uitwaaierende gitaar nog alom aanwezig is. Soms wordt het wat veel, te bombastisch misschien, maar dat kenmerkt de meeste hedendaagse postpunk bands. De zang zit door de galm wat verstopt in de productie, wat ik jammer vind. Bij een eerste luisterbeurt ben ik niet meteen overtuigd, maar dat kan nog komen bij vaker luisteren.

Gaslight | The Black Veils - theblackveils.bandcamp.com

Na een aantal keren beluisterd te hebben toch wel weer een sterke plaat. Ik vond de voorganger al goed, maar deze nieuwe plaat schuurt er zeker tegenaan. Wat mij bevalt is het gebruik van de synths hier, die maken het album wat gevarieerder dan de voorganger. Wederom hele melodieuze (dansbare) wave met uitstekend uitwaaierend gitaarwerk, een puike pompende bas, en de zang vind ik ook behoorlijk sterk.

Een groei-album, ik begin met 4*.

Na het vertrek van de drummer, die maar kortstondig lid is geweest en bij mijn weten alleen op de vorige plaat de drums voor zijn rekening nam, heeft de band een elektronischer geluid gekregen met drummachine en meer synths, hierdoor klinkt de band wat anders dan op de voorganger en is eigenlijk weer terug in de originele bezetting. Opnieuw een sterk album, een halfje erbij.

Juul1998B, jorro, DjFrankie

Hele fijne post-punk/wave uit Italie. Wel vind ik het stemgeluid niet zo. Dat haalt voor mij wel een puntje eraf. Maar voor je het weet heb je dit album uitgeluisterd

Ja, de zang moet je liggen, ik vind hem wel goed, heeft iets dromerigs en urgents.