Max Roach - Jazz in 3/4 Time (1956)

Vandaag in een zaak die uitverkoop hield in Gent voor 2 € gescored, dat is ie zeker waard; Ik kom er zeker op terug, ga hem vanavond in bed beluisteren.

Héérlijke jazz is dit, ik zal nooit een jazzkenner worden, maar genieten kan ik er wel van; Dit swingt, hier zit schwung in, dit is tijdloos mooi!

Toch weinigen die deze lekkere jazz kennen, blijkbaar....

Half jaartje geleden, en kijk, nog geen kat buien mij die dit kent, zo blijkt...

Jazzalbum van Max Roach in driekwartsmaat, zoals de titel al aangeeft.... Vooral de wals is bekend van de driekwartsmaat, zoals in openingsnummer Blues Waltz terug is te zien. Gaat dit nog ergens heen, Tony? Jawel, ik wilde eigenlijk alleen maar even kwijt hoe bijzonder uniek dit album van Max Roach is. Met een geïnspireerd klinkende Kenny Dorham op trompet, Sonny Rollins op tenor sax, afwisselend Billy Wallace en Ray Bryant op piano, de onbekende George Morrow op bass, drumt Max ook dit album weer heel lekker aan elkaar. De driekwartsmaat, hoewel ik er vanuit het oeuvre van Frank Zappa toch behoorlijk bekend mee ben, zet mij regelmatig op het verkeerde been, maar allejezus, als je het een paar keer hebt beluisterd, dan swingt dit album lekker anders zeg.

Leuke plaat die idd swingt als een t***