Ladytron - Paradises (2026)

Hier kijk ik reikhalzend naar uit. De uitgebrachte singles vind ik in ieder geval al erg goed.

Ladytron stelt nooit teleur en nu ook niet. Het geluid is wellicht wat warmer dan ten tijde van het debuut, maar dat was op de laatste albums al zo.
Ik ervaar soms een lichte Goldfrapp vibe op dit album.

Gewoon weer een fijn album van dit gezelschap. Zo mogen ze er nog vele maken wat mij betreft.

Enige minpuntje: het had wat korter gemogen zodat het ook krachtiger is (nu kakt het een beetje in tegen het einde voor mijn gevoel).

Het is inderdaad wel een lange zit, ook al staan er bij de eerste 10 nummers wel 6 nummers die ik leuker vind dan alle nummers op de vorige 2 langspelers van Ladytron.

Vandaar nu al naar 4* al heb ik hem pas 11x beluisterd.

Dit vind ik sinds Witching Hour hun beste plaat met Kingdom Undersea als absolute hoogtepunt. Enige kritiekpunt is dat de plaat net te lang duurt. Met 2 nummers minder was het een perfecte plaat geweest. For a Life in Londen had van mij eraf gemogen en zou Solid Light de perfecte afsluiter geweest zijn.

bRuud83 is zou "Velicifero" niet onderschatten, dat is volgens mij de afsluiter van de eerste periode van Ladytron toen die nog aansloot bij de Electroclash.

En dit album is de 3s fase, de post-Reuben Wu periode. Daniel Hunt is nu de drijvende kracht achter dit album met slecht 2 nummers van Helen Marnie en 2 coproducties met Mira Aroyo. Maar dit album bevalt erg goed. Ik zou de afsluiter juist behouden, ook al vond ik het de eerste keer vooral te lang, dacht dat het 2 nummers waren vanwege dat kantelmoment.