Loupe - Oh, to Be Home (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Loupe - Oh, To Be Home - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Loupe - Oh, To Be Home
De Amsterdamse band Loupe debuteerde in de zomer van 2023 prachtig met het album Do You Ever Wonder What Comes Next? en overtreft dat album met het wat mij betreft nog veel betere Oh, To Be Home

Lana Kooper, Annemarie van den Born en Abel van der Waals beschikken over de nodige veerkracht, want het zat ze de afgelopen jaren niet mee met hun bands Dakota en Loupe. Met de komst van zangeres Nina Ouattara ziet de toekomst van Loupe er gelukkig toch nog prachtig uit, want met Oh, To Be Home heeft de Amsterdamse band een uitstekend album afgeleverd. Het is een album vol frisse indiepop songs, maar het zijn ook songs die razend knap in elkaar zitten en je blijven verrassen. Het debuutalbum van Loupe was al heel erg goed, maar het tweede album van Loupe is nog een stuk beter en schaart het viertal onder het beste dat de Nederlandse popmuziek momenteel te bieden heeft.

Soms zit het mee en soms zit het tegen, maar voor drie van de Nederlandse band Loupe zat het de afgelopen jaren wel heel vaak tegen. Ze maakten deel uit van de Amsterdamse band Dakota, die in 2019 aan de vooravond van een nationale en mogelijk internationale doorbraak stond, maar door het vertrek van de zangeres vanwege gezondheidsproblemen, noodgedwongen moest stoppen voor het echt geweldige en achteraf bezien profetisch getitelde debuutalbum Here's The 101 On How To Disappear goed en wel was verschenen.

De overgebleven leden van de band gingen na een periode van bezinning en met een nieuwe zangeres verder als Loupe, maar de geschiedenis herhaalde zich. Ook Loupe leverde met het in 2023 verschenen Do You Ever Wonder What Comes Next? een geweldig debuutalbum af, maar het album was nog niet uit of de nieuwe zangeres van de band stopte er mee, waarmee de albumtitel wederom treffend bleek.

Bassiste Lana Kooper, drumster Annemarie van den Born en gitariste Abel van der Waals vonden in de persoon van Nina Ouattara dit keer snel een nieuwe zangeres en sindsdien is de bezetting van Loupe gelukkig constant gebleven. In tegenstelling tot Dakota kon Loupe daarom wel beginnen aan een tweede album en dat is deze week verschenen.

Loupe werd na de release van Do You Ever Wonder What Comes Next? al geschaard onder de leukste Nederlandse bands van het moment en die status bevestigd de Amsterdamse band met het deze week verschenen Oh, To Be Home, dat ik persoonlijk nog een stuk beter vind dan het debuutalbum.

Het tweede album van Loupe werd op bijzondere wijze opgenomen. Nadat de band een serie nieuwe songs had geschreven werden deze live en in één take opgenomen in de Amsterdamse Tolhuistuin, in bijzijn van publiek. Oh, To Be Home klinkt niet als een livealbum, al heeft Loupe wel de energie van een liveoptreden weten te vangen op haar tweede album.

Oh, To Be Home is een album dat in het teken staat van de zoektocht van zangeres Nina Ouattara naar haar identiteit, die deels in Ivoorkust, deels in België en deels in Amsterdam vorm kreeg. De nieuwe zangeres van de band is een aanwinst voor Loupe, want ze beschikt niet alleen over een mooie en bijzondere stem, maar zingt ook met veel expressie.

Wat vergeleken met het debuutalbum van Dakota en het eerste album van Loupe niet is veranderd is dat de Amsterdamse band bijzonder lekker klinkende popsongs maakt, maar het zijn ook nog altijd popsongs met een dubbele bodem. De band bestaat uit een aantal geweldige muzikanten, die niet vies zijn van catchy popsongs, maar deze ook vol stoppen met bijzonder mooie muziek en avontuurlijke accenten.

Veel songs op het nieuwe album van Loupe sluiten aan bij de indiepop en indierock van het moment, maar ik hoor ook met enige regelmaat invloeden uit de 80s new wave. Nog knapper is hoe Loupe Afrikaanse ritmes en gitaarloopjes verwerkt in haar songs, zonder dat deze echt Afrikaans klinken.

Oh, To Be Home is een album om uit te pluizen, wanneer je pas goed hoort hoe geweldig de baslijnen en het drumwerk zijn, hoe ruimtelijk de gitaarlijnen en hoe mooi de zang en de koortjes. Lagen synths tillen het bijzondere eigen geluid van Loupe nog wat verder op. Oh, To Be Home is een geweldig album en als ik één band dat gun is het Loupe wel. Erwin Zijleman

Deze zag ik niet aankomen....als fan van het eerste uur neem ik de tijd het album te ontdekken.

Het Franstalige nummer vind ik erg mooi.
Toch vond ik de vorige zangeres beter (en die uit de Dakota-tijd top), want om eerlijk te zijn kan ik de huidige maar moeilijk verstaan.

erwinz heeft de geschiedenis van de drie muzikanten in Loupe al ruimschoots uit de doeken gedaan. Dat scheelt weer. Ik liep Dakota tegen het lijf toen ik een uitnodiging ontving van Roelof Scherff, toen gitarist bij Elenne May, om zijn afstudeeroptreden van het conservatorium bij te wonen. Die avond gold dat ook voor een lid van Orange Skyline en voor toen Jasmine van der Waals van Dakota. Ik was direct onder de indruk van de vier dames en dat bleef zo door de jaren heen.

Met Oh, To Be Home (vreemd genoeg heb ik hierdoor al een paar weken 'Oh, To Be In Love' van Kate Bush in mijn hoofd zitten. Nee, dat is niet erg) zet Loupe een enorme stap voorwaarts. Dat komt wellicht deels door de beperking die band zichzelf oplegde bij het opnameproces. Live, geen overdubs, wel wat hulp bij de samenzang en een extra instrument, tweede gitaar of keyboards, hier en daar. Dat maakt het geluid iets leger dan voorheen, ook omdat de extra gitaaroceanen die Abel van der Waals weet te creëren er nu meestentijds niet zijn. Daarnaast klinkt alles volwassener. Daar precies een vinger opleggen is moeilijk, merkte ik. De muziek klinkt serieuzer, de twijfel lijkt eruit verdwenen. Dat kan te maken hebben met de stem van Nina Ouattara, maar ook met de "legere" muziek,

Met een nieuw album is het altijd afwachten hoe het beklijft op de langere termijn, maar de eerste indruk was bijna overweldigend. Echt op het puntje van mijn stoel. Dat gebeurde voor het laatst met 'Wild God' van Nick Cave en consorten. Als dat het referentiepunt is, zal het met 'Oh, To Be Home wel goed zitten die toekomst.

De eerste luisterbeurt was even wennen, maar de tweede pakt alweer wat beter uit.
Oorzaak is de koerswijziging van de band en de productie cq mix die wennen is. Daarnaast is een zangeres natuurlijk een bepalende factor van het geluid en alles bij elkaar is het wennen.
Live opnemen is te prijzen en geeft uitdaging aan deze geschoolde muzikanten. Ik vind daarintegen de productie wat vlak cq mat en mis de heldere productie van het vorige album. Daardoor mis ik wat urgentie in de muziek.
Zangeres Nina ouattara hoeft nu niet meer de oude nummers na te zingen , maar drukt nu ook een stempel op het geluid van de band en heeft een groot aandeel in de teksten als ik het goed begrijp, maar die moet ik nog ontdekken.
Het is dus niet zo zeer tegenvallend, maar even wennen aan het nieuwe geluid en het kost voor mij tijd om goed te doorgronden.
Hoop ze ook weer live te zien, maar nog geen optredens gepland zo te zien.

En zoals wel vaker bij deze band kruipt het album onder mijn huid en ben ik helemaal om. Productie begint ook te wennen en zeker bij wat hoger volume komt het binnen.
Loupe flikt het weer!

Prachtig plaatje en op de valreep eentje voor de eindejaarslijst.

Ik probeerde na Dakota om deze 'nieuwe' band Loupe echt leuk te vinden. Toch raakte ik gefrustreerd toen ook de tweede zangeres vertrok na het debuut Do You Ever Wonder What Comes Next.

Lisa was een noodgedwongen exit, maar een reden voor het vertrek van Julia kregen we nooit. Dat maakte dat ik het debuut van Loupe nooit echt op waarde meer heb kunnen schatten want - natuurlijk blijft de instrumentatie van deze band(s) echt steengoed - maar een stem is voor mij net zo belangrijk. Een band met zoveel fluctuering in zang is wat mij betreft wat te gortig.

Ik was dus wel even klaar met Loupe de afgelopen jaren en besloot met dit album een verzoening...
En, wat denk je? Zangeres Nina Ouattara weg. Drie albums, drie zangeressen.

Hoe gooi je zo vakkundig steeds je eigen glazen in (en zangeressen weg). Klaar mee.
Welke reden er ook is, zelden zoiets knulligs en onprofessioneels meegemaakt. Wíllen ze dan niet doorbreken?

Exit.

Geen tour dan ook, lijkt me.

Ik las vorige maand ook al dat Nina de band zou hebben verlaten, maar zie dat nog nergens bevestigd. Zou wel zonde zijn.

Het staat op hun
Instagram.

Wel echt triest, hoeveel pech kun je hebben. Misschien moeten ze maar instrumentale muziek gaan maken