Linda Lewis - Fathoms Deep (1973)
mijn stem
3 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Soul / Pop
Label: Reprise
-
Fathoms Deep (3:53)
-
I'm in Love Again (3:47)
-
Red Light Ladies (2:24)
-
If I Could (3:06)
-
Kingman Tinman (3:16)
-
Lullabye (2:51)
-
Play Around (3:10)
-
Wise Eyes (2:46)
-
Guffer (4:24)
-
Goodby Joanna (3:08)
-
On the Stage (3:42)
-
Moles (1:41)
0
geplaatst: 8 november 2022, 13:38 uur
Twee hele stemmen .........
Lewis kan-u-kenne van haar duetten met Chappo op Family's Bandstand en It's Only A Movie en van platen van Bowie, Cat Stevens, Al Kooper, Joan Armatrading, Jamiroquai en nog zo wat.........
Ik heb deze plaat al bijna 50 jaar in de kast staan, op het Raft label. Heb 'm destijds ook veel gedraaid maar komt tegenwoordig nog maar sporadies de kast uit. Linda Lu maakt hier lekker luchtige pop-soul in een zelfde soort groef als haar US tegenpool Minnie Ripperton.
Haar zang wordt smaakvol omlijst door Max Middleton, Bobby Tench en Clive Chaman ( alle 3 Jeff Beck Group ), haar vriendje Jim Cregan ( Family, Rod Stewart etc etc etc ) en Reg Isidore ( Robin Trower ). Het enige minpunt daarbij is dat er te weinig variatie zit in het nogal prominente elektriese pianogeluid van Middleton, wat gegeven moment gaat vervelen en ten koste gaat van het neutrale karakter van de begeleiding.
Daardoor grijp ik, als ik Linda Lu wil horen, toch nèt even wat vaker naar Lark, de voorganger dus.
Lewis kan-u-kenne van haar duetten met Chappo op Family's Bandstand en It's Only A Movie en van platen van Bowie, Cat Stevens, Al Kooper, Joan Armatrading, Jamiroquai en nog zo wat.........
Ik heb deze plaat al bijna 50 jaar in de kast staan, op het Raft label. Heb 'm destijds ook veel gedraaid maar komt tegenwoordig nog maar sporadies de kast uit. Linda Lu maakt hier lekker luchtige pop-soul in een zelfde soort groef als haar US tegenpool Minnie Ripperton.
Haar zang wordt smaakvol omlijst door Max Middleton, Bobby Tench en Clive Chaman ( alle 3 Jeff Beck Group ), haar vriendje Jim Cregan ( Family, Rod Stewart etc etc etc ) en Reg Isidore ( Robin Trower ). Het enige minpunt daarbij is dat er te weinig variatie zit in het nogal prominente elektriese pianogeluid van Middleton, wat gegeven moment gaat vervelen en ten koste gaat van het neutrale karakter van de begeleiding.
Daardoor grijp ik, als ik Linda Lu wil horen, toch nèt even wat vaker naar Lark, de voorganger dus.
* denotes required fields.
* denotes required fields.