Peaches - No Lube So Rude (2026)

Het is een doodnormale zaak dat jongeren zich tegen ouderen verzetten. Elke generatiekloof verandert de normen en waardes. Het is prima dat deze herzien worden en aan het tijdsbeeld aangepast worden. Hoe bizar is het dat een dame van bijna zestig jaar juist die rebelse jeugdige puistenkoppen qua ruimdenkendheid totaal omver blaast. Bij de naam Merrill Nisker gaat waarschijnlijk niet direct een belletje rinkelen. Onder haar alter ego Peaches is ze een stuk bekender.

Peaches? Maar die brengt toch al jaren geen nieuw werk meer uit? Vooruit, een viertal jaar geleden ging ze de concertzalen langs om het twintig jarige bestaan van doorbraakplaat Teaches of Peaches te vieren. Haar laatste studio album Rub stamt uit 2015 en ondanks het feit dat deze vrijwel genegeerd wordt, is het absoluut een sterk album. Jammer, want ik ben sinds debuutsingle Lovertits een groot liefhebber van haar geluid. Lekker dwars, lekker eigenzinnig, en zeker toen gelijk al behoorlijk uniek. Vanaf het samen met dat andere feministische boegbeeld gezongen prijsnummer Close Up van Rub is het raak. Een treffende coöperatie met Kim Gordon van Sonic Youth.

Ze pakt op No Lube So Rude gelijk al heerlijk stevig door met openingstrack Hanging Titties. Feministische shockerende Electroclash, zoals alleen dit boegbeeld deze kan maken. Er komen weer de nodige functionele scheldwoorden voorbij. De boodschap mag duidelijk zijn. De wereld is wel aan een beetje agressieve girlpower toe. Tussen alle mannelijke krachtpatserij mag je gerust wat vrouwelijke zelfbewustheid stoppen met sex als wapen. Peaches doorbreekt de taboes en zet gelijk al bij het indringende Hanging Titties de huidige zangeressen spottend op hun plek.

Het dansbare Hanging Titties is een dominante militante opdreunende track, die gelijk in je hoofd blijft hangen. Als een opgefokte ‘bitch’ rapt ze zich door de manonvriendelijke lyrics heen. Seks hoort smerig te zijn, de geslachtsziektes krijg je daarbij cadeau en hier moet je maar mee dealen. Peaches is helemaal terug, en wat hebben we haar de afgelopen jaren toch gemist. Merrill Nisker is niet vies van een potje orale bevrediging. Zo dominant mogelijk eigent ze in Fuck Your Face haar slachtoffers toe. Een zwarte weduwe in een web, gevuld met de nodige lustopwekkende attributen.

No Lube So Rude, de liefde moet pijn doen. Och, laat die liefde maar achterwege, als het maar pijn doet. Slechts in het afsluitende en hunkerende Be Love laat ze dat statement los. In de Verenigde Staten zouden actievoerders de teksten en hoesfoto van No Lube So Rude het liefste met een dozijn aan Parental Advisory: Explicit Content stickers behangen. Nederland is net wat minder preuts, maar deze rode oren plaat draai je ook weer niet tijdens een familiebezoek. Je hebt anarchistische persoonlijkheden nodig, die hun mond open durven te trekken, zeker nu.

No Lube So Rude is zo politiek als maar zijn kan. Baas zijn over je eigen lichaam, je eigen identiteit ontdekken en vorm geven. In een wereld die steeds homofobischer wordt en waar de gehele LGBTQ+ gemeenschap opnieuw om hun rechten moet vechten is No Lube So Rude een ware verademing. Het van zich afschreeuwende punk poëtische Not in Your Mouth None of Your Business is het absolute hoogtepunt. Bijzonder dat ze zich vervolgens in het toegankelijke Take It bijna zacht sensueel kwetsbaar opstelt.

Het bijzondere aan No Lube So Rude is dat als je er de politieke strijdbaarheid, het seksuele geweld en de feministische statements terzijde stelt, er een aanstekelijke nachtelijke recht voor de raap clubplaat met straffe industrial beats overblijft.

Peaches - No Lube So Rude | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com