Neurotech - Memory Eternal (2024)

Veel Neurotech albums smelten een beetje samen tegenwoordig in dat dromerige metal meets electronic landschap. Slecht zijn ze vrijwel nooit, maar over de gehele linie wel wat eentonig. Memory Eternal doorbreekt dat patroon volledig. Wulf heeft hier een veel hardere en modernere sound gecreeerd waar de electronic meer pompt, de mix een stuk aggressiever lijkt, en de nummers avontuurlijker klinken. Tracks als "Credo", het hardere "Invictus", maar ook het beeldende "Descent" behoren met gemak tot het beste wat Neurotech heeft uitgebracht.