Big K.R.I.T. - Dedicated to Cadalee Biarritz (2025)

Exact wat je wil van Big K.R.I.T..

Zelfs toen heel de cultuur tien jaar geleden aan het discussiëren was over wie de beste was: Drake, Kendrick Lamar of J. Cole was mijn keuze altijd Big K.R.I.T.! Dit is oprecht dé artiest van die generatie, hij krijgt sinds zijn onafhankelijke dubbelalbum 4eva Is a Mighty Long Time (2017) jammer genoeg niet meer dezelfde aandacht als wanneer hij getekend stond bij Def Jam Recordings. Jammer genoeg was hij de laatste jaren niet echt actief meer. 2022 zag het geweldige Full Court Press uitkomen, een collaboratiealbum met Wiz Khalifa, Smoke DZA en Girl Talk. Dat jaar kwam ook zijn meest recente soloalbum uit: Digital Roses Don't Die. Waar dat album in principe geen Hip Hop-album is, is Dedicated to Cadalee Biarritz een ware "true to form".

Zijn (vele) klassiekers hebben heel wat meer om het lijf, veel nummers op zijn oudere projecten hebben ook meer inhoud... dit is allemaal wat simpeler. Big K.R.I.T. neemt de luisteraar een halfuur mee op een eerbetoon aan een oude wagen. De beats zijn niet allemaal van de gastheer zelf, toch zouden ze zo van hemzelf kunnen zijn. Hij klinkt als een vis in het water op deze prachtige en warme Zuidelijke producties. Dit is werkelijk muziek dat je verwacht van de beste man. Hij rapt op die producties ook weer ongelofelijk sterk, het dikke Zuidelijke accent moet je er maar bijnemen... maar dat doe ik graag!

Het zingen is hij ook nog niet afgeleerd, al zet hij die kwaliteit zeker niet in zoals hij dat op Digital Roses Don't Die deed. Zoals hij op zijn oudere projecten dat deed, zingt hij nu geregeld eens een refreintje in op zijn prachtige en melodieuze stijl.

Voor een halfuur krijgen we best veel variatie voor onze kiezen. Uptempo nummers zoals Old News en The Mileage worden prima afgewisseld met de meer ingetogen nummers waar Hi Def, I-20 en So Far So Good prachtige voorbeelden van zijn.
Als H-Town fan ben ik ook wel blij met de hekkensluiter: Celebrate the Line. Steeds een feest wanneer wat "H-Town All-Stars" samenkomen, zeker op zo'n lekkere instrumental van de gastheer.
Dat allemaal gezegd zijnde vind ik één nummer zeer verslavend, dat is namelijk Not in the Wip. Zéér harde banger, veruit de meest agressieve klank op Dedicated to Cadalee Biarritz.

1 intro en 3 interludes door komiek Karlous Miller, iemand dat we doorheen heel dit album voorbij horen komen. Ik hield er mijn hart voor vast, hij stoort me gelukkig nergens. Zijn "freestyle" luistert ook prima weg, voornamelijk door de heerlijke productie van KRIT.

Dit is niet zijn beste project, er zijn er wel een aantal die sterker zijn. Desalniettemin levert KRIT wel een halfuur aan kwaliteit af. Wat het mij voornamelijk duidelijk heeft gemaakt is dat ik deze artiest gemist heb. Big K.R.I.T. lijkt toch een stem te zijn dat ik de afgelopen jaren in Hip Hop gemist werd.

Jammer dat hij niet meer van dezelfde populariteit kan genieten als een 12-tal jaren geleden. Deze man bewijst nogmaals een toprapper én -producer te zijn.

4*

Celebrate the Line staat hier al een tijdje in de playlist, erg fijn.