Mammal Hands - Circadia (2026)

Dit is het soort jazz dat ik waarlijk kan waarderen. Vaak is de experimentelere jazz niet aan mij besteed wegens teveel moeilijkdoenerij. Goed voor bepaalde meerwaardezoekers maar deze Mammal Hands maakt doodgewoon makkelijk in het gehoor liggende jazz zonder dat het meteen geurt naar taart en koffie bij de bomma op zondag als je begrijpt wat ik bedoel. Gisteren tijdens een nachtelijke avondrit met enorm veel mist kwam deze muziek toch goed tot zijn recht. En ook nu vandaag op klaarlichte dag met een koffie erbij kan ik stellen dat nummers als Helios en Forgotten Friend evenveel diepgang vertonen als hadden ze er lyrics en zang opgezet. Geen gemis dus en het bewijs dat instrumentale muziek ook vaak even diep kan gaan.