The Hickey Underworld - Cold Sun (2026)
mijn stem
18 stemmen
België
Rock
Label: V2
-
Cold Sun (3:23)
-
Constant Wave on a Rock (3:21)
-
Bloody Muscle Builder in Hell (4:00)
-
Magical Divorce (3:04)
-
Keep (4:16)
-
Capt Fragile (3:05)
-
Euromancer (3:12)
-
The Cramps (3:35)
-
Innerflute (0:25)
-
Oligargoyle (2:30)
-
Idols (4:32)
0
geplaatst: 21 maart, 23:20 uur
11 jaar na het laatste album, ben ik benieuwd wat ik van dit nieuwe album kan verwachten. In 2023 verschenen er wat losse flodders (Wall on the Fly en Living on Big Foot), maar na een pauze van 8 jaar is er nu ook een nieuw album. Dat is goed nieuws, toch?
Dit alles zonder Tim van Hamel. Hij is nog actief in andere projecten, waaronder Millionaire.
Ik ben best benieuwd naar dit album omdat ik de eerste drie albums erg goed vond.
Na zo’n pauze ben ik altijd een beetje argwanend. Hoe komt het dat het vuur na zo'n lange tijd weer is aangewakkerd? Vervolgt men waar men was gebleven of worden er andere paden verkend? Laten we er vanuit gaan en hopen dat er een nieuwe bron van energie is aangeboord.
Het positieve is dat de met schuurpapier bewerkte stem van Younes nog prominent aanwezig is. Ook zit er nog steeds een geweldige drive in de muziek. Zonder die 2 elementen geen Hickey Underworld wat mij betreft.
Met het titelnummer gaan ze er head first in. Constant Wave in a Rock gaat mee in deze flow.
Bloody Muscle Builder in Hell en Magical Divorce lijken gevoelsmatig uit dezelfde jamsessie te zijn voortgekomen. Deze nummers doen mij minder opveren.
Keep is een rustpunt dat een andere, meer poppy kant laat zien. Een relaxt Balthazar sausje? Geen slecht nummer.
Bij Capt Fragile wordt het gaspedaal weer ingedrukt.
Euromancer werd eind vorig jaar gelanceerd als eerste nummer. Voor mij is dit een van de hoogtepunten van het album.
Het eerste deel van The Cramps wijkt prettig af van de Hickey standaard. Jammer van die vreselijke autotune of vocoder die wat mij betreft geen toegevoegde waarde heeft.
Daar is dan de fluit van de cover in Innerflute maar het verhaal is nog niet uit. Met laatste 2 songs eindigt het album waardig.
Maar toch, ergens mis ik overtuiging terwijl de ingrediënten nog dezelfde zijn. Of het komt door die vreselijke cover of mijn hoge verwachting? Wie zal het zeggen. Het debuutalbum was destijds ook zo overweldigend dat het de lat heel hoog heeft gelegd. De tijd zal het leren.
Vooralsnog *** van mij met ruimte om te groeien.
Dit alles zonder Tim van Hamel. Hij is nog actief in andere projecten, waaronder Millionaire.
Ik ben best benieuwd naar dit album omdat ik de eerste drie albums erg goed vond.
Na zo’n pauze ben ik altijd een beetje argwanend. Hoe komt het dat het vuur na zo'n lange tijd weer is aangewakkerd? Vervolgt men waar men was gebleven of worden er andere paden verkend? Laten we er vanuit gaan en hopen dat er een nieuwe bron van energie is aangeboord.
Het positieve is dat de met schuurpapier bewerkte stem van Younes nog prominent aanwezig is. Ook zit er nog steeds een geweldige drive in de muziek. Zonder die 2 elementen geen Hickey Underworld wat mij betreft.
Met het titelnummer gaan ze er head first in. Constant Wave in a Rock gaat mee in deze flow.
Bloody Muscle Builder in Hell en Magical Divorce lijken gevoelsmatig uit dezelfde jamsessie te zijn voortgekomen. Deze nummers doen mij minder opveren.
Keep is een rustpunt dat een andere, meer poppy kant laat zien. Een relaxt Balthazar sausje? Geen slecht nummer.
Bij Capt Fragile wordt het gaspedaal weer ingedrukt.
Euromancer werd eind vorig jaar gelanceerd als eerste nummer. Voor mij is dit een van de hoogtepunten van het album.
Het eerste deel van The Cramps wijkt prettig af van de Hickey standaard. Jammer van die vreselijke autotune of vocoder die wat mij betreft geen toegevoegde waarde heeft.
Daar is dan de fluit van de cover in Innerflute maar het verhaal is nog niet uit. Met laatste 2 songs eindigt het album waardig.
Maar toch, ergens mis ik overtuiging terwijl de ingrediënten nog dezelfde zijn. Of het komt door die vreselijke cover of mijn hoge verwachting? Wie zal het zeggen. Het debuutalbum was destijds ook zo overweldigend dat het de lat heel hoog heeft gelegd. De tijd zal het leren.
Vooralsnog *** van mij met ruimte om te groeien.
* denotes required fields.
* denotes required fields.