Silhouette Brown - Silhouette Brown (2005)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Electronic / Soul
Label: Ether
-
Whose in Charge (6:09)
-
Looking Back (4:27)
-
Pain (It's Gonna Come Heavier) (5:09)
-
Time Waits for No One (5:25)
-
Spread That (3:15)
-
Check It (Calling You) (4:52)
-
They Can't Tell Us (3:12)
-
Looking Back [Reprise] (2:25)
-
Monday's Coming (2:31)
-
Just a Little More (5:34)
0
geplaatst: 15 april 2009, 22:05 uur
Gezien op Northsea Jazz - gezelschap van drie volslanke dames die gloedvol - elektronisch ondersteund - prettige, warm-klinkende soul ten beste gaven.
Publiek was enthousiast - blijkbaar is het hier nog niet echt doorgedrongen. Zelds door de wol geverfde soul-feelies als Reijersen en The Lion kom ik hier niet tegen.
Laat ik daarom hier een maagdelijke eerste post plaatsen. Listen to this music, people - it ain't bad. Denk Britse elektronisch getinte soul, beetje als Omar. Er bestaat een Britse aanduiding voor, maar die schiet me even niet te binnen. Wellicht kom ik er nog eens op terug, als ik dit album weer heb gedraaid.
Publiek was enthousiast - blijkbaar is het hier nog niet echt doorgedrongen. Zelds door de wol geverfde soul-feelies als Reijersen en The Lion kom ik hier niet tegen.
Laat ik daarom hier een maagdelijke eerste post plaatsen. Listen to this music, people - it ain't bad. Denk Britse elektronisch getinte soul, beetje als Omar. Er bestaat een Britse aanduiding voor, maar die schiet me even niet te binnen. Wellicht kom ik er nog eens op terug, als ik dit album weer heb gedraaid.
0
geplaatst: 15 april 2009, 22:54 uur
Mjuman schreef:
Zelds door de wol geverfde soul-feelies als Reijersen en The Lion kom ik hier niet tegen.
Zelds door de wol geverfde soul-feelies als Reijersen en The Lion kom ik hier niet tegen.
Heb het album nu eenmaal beluisterd en het bevalt me behoorlijk. Een groter bericht zal volgen.
0
geplaatst: 27 oktober 2011, 10:17 uur
Vanochtend weer eens gedraaid en de mix van keyboards (piano/synth) met 3 zangeressen doet nu idd echt mid-00's aan. Denk ook een beetje Omar (die sommigen wellicht kennen van de intro/leader van Chef, de komische keukenserie met Lenny Henry), het zwoele van Badu. Met de laatste heeft dit de jazz-invloeden gemeen. Soms net effe te laidback.
* denotes required fields.
* denotes required fields.