In Tua Nua - The Long Acre (1988)
mijn stem
26 stemmen
Ierland
Pop / Rock
Label: Virgin
-
Woman on Fire (5:08)
-
All I Wanted (3:35)
-
Wheel of Evil (4:34)
-
Meeting of the Waters (1:49)
-
Innocent and the Honest Ones (5:44)
-
World Wired Up (3:45)
-
Some Things Never Change (3:33)
-
Don't Fear Me Now (Kiss You Once More) (3:42)
-
Emotional Barrier (4:26)
-
Long Acre (5:14)
-
Sweet Lost Soul (3:10)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 11 januari 2008, 12:19 uur
Na 20 jaar naar mijn mening wel erg gedateerd, maar wel een paar aardige nummers. Nog net 3*
Ik heb de cd met een heel andere hoes en niet op Atlantic maar op Virgin
Ik heb de cd met een heel andere hoes en niet op Atlantic maar op Virgin
0
geplaatst: 3 november 2009, 16:55 uur
deric raven schreef:
Via marktplaats besteld, en inderdaad met andere hoes.
Via marktplaats besteld, en inderdaad met andere hoes.
Tjonge, wat een verrassing!
0
Parlotones
geplaatst: 10 oktober 2021, 22:06 uur
deric raven schreef:
Via marktplaats besteld, en inderdaad met andere hoes.
Via marktplaats besteld, en inderdaad met andere hoes.
Bij welke band of album kom ik jouw nou niet tegen, meneer Raven? Net ook al bij een album van The Walkabouts hhhaaa. Ik luister nu naar track 5 op YT.
2
geplaatst: 11 oktober 2021, 08:47 uur
Doe er dan wat aan, jongens en meisjes. De versie met de hier afgebeelde hoes is de Amerikaanse persing op Atlantic. Maar In Tua Nua is een Ierse band, dus de Ierse (Britser) versie is natuurlijk de originele. Ik heb een correctie ingediend voor hoes en label.
0
geplaatst: 13 oktober 2021, 08:40 uur
...die inmiddels is goedgekeurd, waarvoor dank. Nee, het is geen slechte afbeelding. De hoes (in elk geval die van mijn CD'tje) is echt zo flets als hij hier is afgebeeld...
0
geplaatst: 19 oktober, 19:58 uur
Na het uitstekende Vaudeville uit 1987 waren mijn verwachtingen voor het tweede album van In Tua Nua bijzonder hoog. Het debuut behoort nog altijd tot mijn favoriete platen uit de jaren tachtig, vooral dankzij de aanstekelijke energie, de sterke melodieën en die prachtige combinatie van gitaarrock en Ierse folkinvloeden. The Long Acre uit 1988 is beslist geen slechte plaat, maar haalt voor mij niet het niveau van zijn voorganger. De muziek klinkt beheerster, vlakker en vooral een stuk conventioneler. Waar Vaudeville voortdurend bruist van spontaniteit en enthousiasme, mis ik hier de drive die de band zo aantrekkelijk maakte.
Leslie Dowdall is gelukkig nog altijd uitstekend bij stem en nummers als Woman on Fire, Wheel of Evil en World Wired Up laten horen dat In Tua Nua nog steeds prima muziek kan maken. Ook het korte Meeting of the Waters herinnert aan de Ierse wortels van de band. Juist die herkenbare Ierse sfeer is op de rest van het album echter veel minder aanwezig. De bijzondere eigenheid van het debuut heeft plaatsgemaakt voor een toegankelijker geluid dat mij minder weet te raken. The Long Acre is daarmee een aangename, maar enigszins teleurstellende opvolger. Een album dat best gehoord mag worden, maar vooral duidelijk maakt hoe bijzonder Vaudeville eigenlijk was.
Leslie Dowdall is gelukkig nog altijd uitstekend bij stem en nummers als Woman on Fire, Wheel of Evil en World Wired Up laten horen dat In Tua Nua nog steeds prima muziek kan maken. Ook het korte Meeting of the Waters herinnert aan de Ierse wortels van de band. Juist die herkenbare Ierse sfeer is op de rest van het album echter veel minder aanwezig. De bijzondere eigenheid van het debuut heeft plaatsgemaakt voor een toegankelijker geluid dat mij minder weet te raken. The Long Acre is daarmee een aangename, maar enigszins teleurstellende opvolger. Een album dat best gehoord mag worden, maar vooral duidelijk maakt hoe bijzonder Vaudeville eigenlijk was.
* denotes required fields.
* denotes required fields.