Fuath - III (2026)

Bezig baasje die Andy Marshall die blijkbaar naast Saor nog een andere uitlaatklep nodig heeft voor z'n muzikale creativiteit; nou van mij moet 'ie dat vooral blijven doen...

Wel vind ik Fuath ondertussen leuker dan Saor. Het heeft meer afwisseling en is pittiger. Ik heb de 3e nog niet gehoord, maar vooral II was puik.

Ondertussen heb ik er wel een luisterbeurt tegenaan gegooid. De eerste indruk is dat het opnieuw een meeslepend werkstuk geworden waarin de vooral de ijzige Scandinavische gevoelens verborgen liggen. Het moet me wel van het hart dat Marshall net als bij diens andere project Saor teveel voortborduurt op eerder geleverd werk. Dat maakt III een prima op zich staand album, maar voegt het totaal niets toe aan het net iets betere II.

De afgelopen dagen het duivelse drieluik van Fuath tot mij genomen, deze III als (voorlopig) sluitstuk.
Grotendeels eens met Edwynn, dit klinkt lekker ijzig, past wel wat bij de huidige weersomstandigheden in Vlaanderen.

Enige minpunt is dat de muziek een groot repetitief karakter heeft. Dat werkt soms wonderwel, hypnotiserend zelfs, maar hier zit met me bij momenten wat tegen..

Desalniettemin een puik werkstuk, al zet ik deze gevoelsmatig wel een halfje minder dan de voorganger.

3,5 sterren