De eerste drie singles zijn vintage-Robyn-bangers. Sexistential doet me denken aan Konichiwa Bitches. Talk To Me is fijne bubble-electropop en had op Body Talk kunnen staan. Laat maar komen!
Ik verwacht niks vernieuwends op Robyns toekomstige plaat Sexistential maar gewoon weer een lekkere reeks bangers die ook live prima uit de verf komen.Talk to Me en Dopamine zijn in ieder geval al heerlijke oorwormen.
Robyn heeft door "Robyn" en vooral "Body Talk" bij mij de absolute Godinnenstatus. Het feit dat ik "Honey" zwaar vond tegenvallen doet daar niets aan af. De verwachtingen voor de nieuwe plaat zijn dan ook weer hooggespannen, maar ik zou het ook prima vinden als ze "gewoon" met iets goeds komt. Dopamine past wat dat betreft aardig in de lijn van hoop/verwachtingen.
Ik vind Sexistential een beetje Robyn die een Charli XCX-je probeert te doen, en daar niet helemaal in slaagt. Dopamine en Talk To Me zijn weer typische bangers. Ik vond Honey wel fijn, maar toch wel fijn dat ze weer een beetje terug grijpt naar haar Body Talk tijd.