Tjaktjadálvve - Encompassing Nothingness (2026)

Heerlijk melancholische atmosferische black metal niet in de laatste plaats vanwege het smaakvolle toetsengebruik: mooie ontdekking !

Toen ik dit album voor het eerst hoorde, merkte ik meteen dat dit geen makkelijke muziek is. Encompassing Nothingness voelt voor mij als een lange, koude winteravond. Alles klinkt traag, zwaar en een beetje leeg, maar dat is juist de bedoeling.

En toch: De muziek zit vol sfeer. Het gaat niet om snelle riffs of pakkende refreinen. In plaats daarvan hoor ik lange stukken waarin gitaren blijven hangen en langzaam bewegen. Dat geeft een soort hypnotisch effect. Ik krijg het gevoel dat ik ergens alleen in een besneeuwd landschap sta.

De productie klinkt vrij ruw, maar ook bewust zo gemaakt. Het voelt niet gepolijst. Dat maakt het eerlijk en puur.

Opbouw van het album

Wat ik sterk vind, is dat de nummers lang zijn en rustig worden opgebouwd. Er wordt de tijd genomen. Soms gebeurt er weinig, maar toch blijft het interessant door kleine veranderingen in geluid.

Ik merk dat de muziek vaak begint met een kalme sfeer en daarna langzaam zwaarder wordt. De gitaren worden voller, de drums komen erbij, en de zang maakt het geheel intenser. Maar het wordt nooit echt “druk” of chaotisch. Dit album voelt daardoor voor mij meer als één geheel dan als losse nummers.

De zang

De zang is typisch voor black metal: schreeuwerig en ver weg klinkend. Het lijkt soms alsof de stem uit een andere ruimte komt. Dat geeft een extra gevoel van afstand en eenzaamheid. De zang is niet constant aanwezig. Er zijn ook stukken zonder zang, en dat maakt het    afwisselend. Die instrumentale delen geven ruimte om de sfeer echt te voelen.

Sfeer en gevoel

Het belangrijkste aan dit album is de sfeer. Alles draait om gevoel.
Ik hoor vooral:
eenzaamheid
leegte
kou
rust, maar ook een soort verdriet
De naam van het album past daar goed bij. “Nothingness” voel ik echt terug in de muziek. Het klinkt alsof alles stil staat en langzaam verdwijnt.

Soms voelt het bijna meditatief. Niet ontspannen, maar wel diep en nadenkend.

Voor mij zitten de sterkste momenten in de stukken waar de muziek langzaam opbouwt. Als een simpele gitaarlijn steeds voller wordt en uiteindelijk samenkomt met drums en zang, werkt dat heel goed.

Ook de afwisseling tussen harde en rustige delen vind ik geslaagd. Daardoor blijft het album boeiend, ondanks de lange speelduur.

Minder sterke punten

Als ik eerlijk ben, is dit album niet voor iedereen.
Het tempo ligt laag en de nummers duren lang. Daardoor kan het voor sommige luisteraars saai of eentonig voelen. Ik merk wel dat je echt in de juiste stemming moet zijn. Als je snel iets actiefs wilt luisteren, werkt dit minder goed.

Conclusie

Encompassing Nothingness is voor mij een sterk en sfeervol album binnen de atmosferische black metal. Het is duidelijk gemaakt met aandacht en gevoel. Alles draait om het creëren van een bepaalde stemming, en dat lukt goed.

Ik zie dit album als muziek voor momenten waarop je alleen bent en wilt nadenken. Het vraagt geduld, maar als je ervoor openstaat, krijg je er een intense ervaring voor terug.

Mijn eindoordeel: een donker, rustig en meeslepend album dat vooral draait om sfeer en emotie, en minder om traditionele liedjes. Zeker interessant voor liefhebbers van dit genre, maar minder geschikt voor wie iets lichts of snels zoekt.

WAARDERING:  7.8

www.jorrosmuziekkeuze.nl / www.mijn-beste-muziek.nl