The Black Crowes - A Pound of Feathers (2026)

Profane Prophecy

Pharmacy Chronicles

Over enkele maanden weer op het podium in 013 en ja ben er absoluut bij ( fantastische live band als de kopjes dezelfde kant op staan). Qua albums is het ook wispelturig, van smullen naar mag ik het volgende nummer aub, dit album ga ik in het weekend voor het eerst horen. Toch wel weer benieuwd.

Ik heb net een kaartje besteld voor The Black Crowes in het OLT Rivierenhof Deurne.
Benieuwd naar het concert en natuurlijk naar deze nieuwe ....

Tegenwoordig bestaat de band uit de Broertjes Robinson, oudgediende Sven Pipien op bas en wat ingehuurde ja-knikkers, dus de kopjes zullen wel dezelfde kant op staan, denk ik.

Net door het album heen gescrolled. De band is lang mijn favoriet geweest. Het vorige was al niet best, maar dit gaat nog meer de verkeerde kant op. Twee dingen vallen op. The Crowes proberen wel heel erg jong en energiek over te komen en daarnaast wordt nu duidelijk hoe belangrijk de sound van Steve Gorman voor TBC is geweest.

Hooguit twee nummers komen in de buurt van hun betere werk. Zeer teleurstellend.

Heerlijk album, de klasse straalt er vanaf. Dit weekend blijft deze op de draaitafel en zondag avond heb ik hem grijs gedraaid. Mijn weekend is nu al geslaagd.

Als deze in de buurt komt of in het verlengde ligt van de prima voorganger dan hoor je mij niet klagen.

Enorme tegenvaller. Het klinkt op zich prima hoor, maar het haalt het niet bij het oude niveau. Ze proberen heel erg jong te zijn, raggen flink door, maar echt memorabel zijn de nummers niet. De vorige ging nog wel, al draai ik die eigenlijk nooit meer, maari is teveel meer van hetzelfde.

Vooral live zullen de Black Crowes nog wel de moeite waard zijn, maar dan graag zonder al te veel nieuwe nummers.

Het rare is dat ik the Magpie Salute en CRB beide enorm goed vond destijds. Maar daarbij probeerden ze ook wel een nieuwe sound uit. De platen als warpaint en before the frost vond ik zeer fijn. Maar daar gold hetzelfde voor -> geen replica van het verleden maar echt wat nieuws.

Jammer maar helaas. Scheelt me weer, kan ik wat anders moois kopen.

Ieder zijn ding uiteraard, maar zelf blijf ik mij verbazen over de snelheid waarmee er een stempel en stem op een gloednieuw album wordt uitgebracht. Nu 1 keer voorbij laten komen, vanmiddag of vanavond nog een keertje en waarschijnlijk in de loop van de volgende week nog eens. En dan zal er zich langzaam een idee en gevoel gaan nestelen. Ben ik dan ouderwets ?

Prima plaatje en nee dit is zeker niet hun beste maar toch word ik altijd wel blij van een nieuwe Crowes plaat…
Vind hem in ieder geval prima te pruimen. Op naar Tilburg…!!

Nee hoor, maar voor iedereen gaat dat anders. Shake Your Moneymaker luisterde ik in Fame records alleen de intro’s en was binnen drie minuten verkocht. Ik wist genoeg. Dat werkt bij mij nog steeds zo. Tuurlijk kunnen albums groeien na ze een paar keer te beluisteren, maar eerste indrukken liegen zelden.

Mooie reactie Riffhard en ja dat is absoluut herkenbaar. Maar er zijn ook mensen op deze site die stemmen op 5 of zelfs 10 platen (vrijheid, blijheid) op 1 dag, daar vraag ik mij meer af; hoe dan ?

Je bent bekend met het feit dat je je stem hier op elk willekeurig moment kunt aanpassen?

Vanzelfsprekend, maar genoeg hierover, ga mij richten op de inhoud en die is na 2 luisterbeurten nog grillig. Tot nu toe maken 3 en 7 de meeste indruk. En ja vond en vind The Black Crowes ook echt een band die live heerlijke concerten aflevert. Dus in 013 ga ik sowieso wel genieten verwacht ik.

Dat vinden we hier wel een aparte reactie: jong en energiek overkomen? Dit is nog steeds dezelfde lekkere ouwe lullen southern bluesrock 'n roll als altijd. Jong en vernieuwend hoor ik hier (gelukkig) niet. Wel wat meer (rot-?)herrie dan eerder.