José González - Against the Dying of the Light (2026)

Stiekum een mooi, koesterend album. Knap hoe José Gonzalez zonder te minimalistisch te klinken met minimale muziekondersteuning tot zo'n warm album kan komen. Een man, zijn gitaar en zijn stem, plus een beetje bas- of voet- of drumachtige geluiden (zoals op het snellere Losing game), alsof die geïnspireerd is op Stephen Stills begin jaren zeventig

Het titelnummer Against the Dying of the light zelf, de eerste keren bij het uitkomen als single was ik nog niet zo onder de indruk. Maar na de paar luisterbeurten is het een van de nummers waar ik naar uitkijk. Het is de opbouw in de klein gehouden intensheid toewerkend naar de bijna met verontwaardiging gezongen slot die me pakt. Een ander persoonlijk hoogtepunt vind ik het liefdevolle, warme You & We met z'n leuke gitaarakkoorden. Met een knik van mijn hoofd vind ik dat het goed zit.

Als ik stevige gitaarmuziek wil horen, dan zet ik andere muziek op. Maar regelmatig vind ik het fijjn om muziek als een warme, koesterend deken om me heen geslagen te krijgen. Dat gebeurt bij dit album.

Ik vind een nummertje altijd wel mooi van Jose, maar een heel album is toch altijd wel iets teveel van het goede.

Ik kijk altijd wel uit naar nieuw werk van José González en hoop dat hij er een paar covers op heeft zoals op oudere albums. Hij is erg goed om een fijn ingetogen draai te geven aan andermans werk. Volgens mij staan er dit keer geen covers op.

Het is wel akoestisch en spaarzaam van instrumentatie en dat bevalt mij prima.

Naast de 3 singles is ook "You & We" een fijn ingetogen 'feel good' nummer.

Een album voor de rustigere momenten van de dag.