Euphoria Again & Dogwood Tales - Destination Heaven (2026)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Country / Rock
Label: Born Losers
-
Prelude (4:46)
-
Destination Heaven (3:13)
-
It's Not Hard to Laugh (3:58)
-
Candy (3:30)
-
Nah Nah Nah (5:22)
-
At Least I'm Not Lonely Tonight (6:50)
-
Crickets (1:37)
-
See Through (2:56)
-
Slackers & Go Getters (4:33)
-
Albuquerque (8:40)
Links
Last.fm
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 17:49 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Euphoria Again & Dogwood Tales - Destination Heaven - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Review: Euphoria Again & Dogwood Tales - Destination Heaven
Ik ken de muziek van de Amerikaanse bands Euphoria Again en Dogwood Tales niet, maar de samenwerking van de bands op het deze week verschenen Destination Heaven is absoluut de moeite waard
Wat krijg je als twee alt-country bands de krachten bundelen? Alt-country zou je zeggen, maar op Destination Heaven van de bands Euphoria Again en Dogwood Tales hoor ik naast invloeden uit de alt-country nog veel meer, wat een tijdloos en aantrekkelijk album oplevert. Vooral in muzikaal opzicht is het smullen van ruimtelijke en beeldende klanken, die nog wat meer glans krijgen door het lage tempo op het album. Destination Heaven is hierdoor een album om heerlijk bij weg te dromen, maar vergeet tijdens het wegdromen niet te luisteren naar al het moois dat op het album te horen is. Euphoria Again en Dogwood Tales zijn wat mij betreft twee namen om in de gaten te houden.
De Amerikaanse muziekwebsite Paste schaart Destination Heaven van Euphoria Again & Dogwood Tales onder de beste albums van deze week. Het zijn twee namen die me eerlijk gezegd helemaal niets zeiden en de toevoeging van Paste dat Euphoria Again weer bestaat uit leden van de band Knifeplay veranderde daar niets aan.
AllMusic.com geeft dan meestal wel wat relevante informatie, maar de Amerikaanse muziekwebsite komt met de bovenstaande namen ook niet heel ver. Ook de bandcamp pagina’s van Euphoria Again en Dogwood Tales lopen niet over van informatie, zodat ik inmiddels weet dat eerstgenoemde band uit Philadelphia, Pennsylvania, komt en de tweede uit Harrisonburg, Virginia.
Verder weet ik inmiddels dat beide bands alt-country bands worden genoemd, maar dat had ik ook kunnen horen op Destination Heaven. Voor mijn gevoel wordt er de laatste jaren niet zo heel veel alt-country meer gemaakt, zeker vergeleken met de gloriejaren van het genre in met name de jaren 90, maar het kan ook zijn dat er minder albums uit het genre op mijn pad komen.
Ook Destination Heaven van Euphoria Again & Dogwood Tales was zonder de tip van Paste zeer waarschijnlijk aan mijn aandacht ontsnapt, maar ik vind het een prima album. Ik ken beide bands zoals gezegd niet, maar de samenwerking tussen Euphoria Again en Dogwood Tales smaakt naar meer. Destination Heaven is immers een album dat iets toevoegt aan alles dat er al is in het alt-country genre.
Het album opent met een zeer sfeervolle instrumentale track, waarin wolken pedal steel worden gecombineerd met atmosferische klanken. Het raakt absoluut aan alt-country, maar het is zeker geen doorsnee alt-country. Wanneer vocalen worden toegevoegd kruipen Euphoria Again en Dogwood Tales wat dichter tegen het bekende alt-country geluid aan, maar zeker in muzikaal opzicht weet de band ook in de tracks met zang op te vallen.
Het klinkt allemaal lekker vol, wat natuurlijk ook niet anders kan met muzikanten van twee bands, maar de muziek op Destination Heaven klinkt ook ruimtelijk. Het doet me ook wel wat denken aan uiteenlopende soorten rockmuziek uit de jaren 70, al is het lastig om de vinger er precies op te leggen. Ondertussen klinkt het allemaal lekker toegankelijk en tijdloos, waardoor het album van Euphoria Again & Dogwood Tales me makkelijk wist te overtuigen.
Door het tijdloze karakter, de makkelijk in het gehoor liggende songs en de echo’s uit het verleden vroeg ik me wel af of ik Destination Heaven na een paar keer horen nog bijzonder genoeg zou vinden, maar dat blijkt het geval. Zeker in muzikaal opzicht vind ik het album van Euphoria Again & Dogwood Tales erg mooi, zeker wanneer de pedal steel de hoofdrol opeist en dat is in de meeste tracks het geval.
De zang op het album is op het eerste gehoor misschien wat vlak, maar kleurt uiteindelijk wel heel erg mooi bij de ruimtelijke klanken. Het zorgt er voor dat ik Destination Heaven alleen maar beter en interessanter vind worden. Ik ben op zich ook wel benieuwd naar de individuele verrichtingen van Euphoria Again en Dogwood Tales, maar de samenwerking tussen de bands smaakt op het zeer fraaie Destination Heaven zeker naar meer. Direct aan het begin van het jaar dus weer een mooie tip van Paste. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Review: Euphoria Again & Dogwood Tales - Destination Heaven - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Review: Euphoria Again & Dogwood Tales - Destination Heaven
Ik ken de muziek van de Amerikaanse bands Euphoria Again en Dogwood Tales niet, maar de samenwerking van de bands op het deze week verschenen Destination Heaven is absoluut de moeite waard
Wat krijg je als twee alt-country bands de krachten bundelen? Alt-country zou je zeggen, maar op Destination Heaven van de bands Euphoria Again en Dogwood Tales hoor ik naast invloeden uit de alt-country nog veel meer, wat een tijdloos en aantrekkelijk album oplevert. Vooral in muzikaal opzicht is het smullen van ruimtelijke en beeldende klanken, die nog wat meer glans krijgen door het lage tempo op het album. Destination Heaven is hierdoor een album om heerlijk bij weg te dromen, maar vergeet tijdens het wegdromen niet te luisteren naar al het moois dat op het album te horen is. Euphoria Again en Dogwood Tales zijn wat mij betreft twee namen om in de gaten te houden.
De Amerikaanse muziekwebsite Paste schaart Destination Heaven van Euphoria Again & Dogwood Tales onder de beste albums van deze week. Het zijn twee namen die me eerlijk gezegd helemaal niets zeiden en de toevoeging van Paste dat Euphoria Again weer bestaat uit leden van de band Knifeplay veranderde daar niets aan.
AllMusic.com geeft dan meestal wel wat relevante informatie, maar de Amerikaanse muziekwebsite komt met de bovenstaande namen ook niet heel ver. Ook de bandcamp pagina’s van Euphoria Again en Dogwood Tales lopen niet over van informatie, zodat ik inmiddels weet dat eerstgenoemde band uit Philadelphia, Pennsylvania, komt en de tweede uit Harrisonburg, Virginia.
Verder weet ik inmiddels dat beide bands alt-country bands worden genoemd, maar dat had ik ook kunnen horen op Destination Heaven. Voor mijn gevoel wordt er de laatste jaren niet zo heel veel alt-country meer gemaakt, zeker vergeleken met de gloriejaren van het genre in met name de jaren 90, maar het kan ook zijn dat er minder albums uit het genre op mijn pad komen.
Ook Destination Heaven van Euphoria Again & Dogwood Tales was zonder de tip van Paste zeer waarschijnlijk aan mijn aandacht ontsnapt, maar ik vind het een prima album. Ik ken beide bands zoals gezegd niet, maar de samenwerking tussen Euphoria Again en Dogwood Tales smaakt naar meer. Destination Heaven is immers een album dat iets toevoegt aan alles dat er al is in het alt-country genre.
Het album opent met een zeer sfeervolle instrumentale track, waarin wolken pedal steel worden gecombineerd met atmosferische klanken. Het raakt absoluut aan alt-country, maar het is zeker geen doorsnee alt-country. Wanneer vocalen worden toegevoegd kruipen Euphoria Again en Dogwood Tales wat dichter tegen het bekende alt-country geluid aan, maar zeker in muzikaal opzicht weet de band ook in de tracks met zang op te vallen.
Het klinkt allemaal lekker vol, wat natuurlijk ook niet anders kan met muzikanten van twee bands, maar de muziek op Destination Heaven klinkt ook ruimtelijk. Het doet me ook wel wat denken aan uiteenlopende soorten rockmuziek uit de jaren 70, al is het lastig om de vinger er precies op te leggen. Ondertussen klinkt het allemaal lekker toegankelijk en tijdloos, waardoor het album van Euphoria Again & Dogwood Tales me makkelijk wist te overtuigen.
Door het tijdloze karakter, de makkelijk in het gehoor liggende songs en de echo’s uit het verleden vroeg ik me wel af of ik Destination Heaven na een paar keer horen nog bijzonder genoeg zou vinden, maar dat blijkt het geval. Zeker in muzikaal opzicht vind ik het album van Euphoria Again & Dogwood Tales erg mooi, zeker wanneer de pedal steel de hoofdrol opeist en dat is in de meeste tracks het geval.
De zang op het album is op het eerste gehoor misschien wat vlak, maar kleurt uiteindelijk wel heel erg mooi bij de ruimtelijke klanken. Het zorgt er voor dat ik Destination Heaven alleen maar beter en interessanter vind worden. Ik ben op zich ook wel benieuwd naar de individuele verrichtingen van Euphoria Again en Dogwood Tales, maar de samenwerking tussen de bands smaakt op het zeer fraaie Destination Heaven zeker naar meer. Direct aan het begin van het jaar dus weer een mooie tip van Paste. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.