0
geplaatst: gisteren om 19:14 uur
Het tweede album van dit folk-gospel trio uit Verenigd Koninkrijk, opvolger van 'Light On The Fire'. Dat album had het prima gedaan evenals de single met dezelfde naam.
Sue McClellan, John Pac, en Keith Rycroft wilden dit tweede album 'Hollywood Sunset' wat minder evangelisch qua tekst laten zijn. Het was de bedoeling dat Parchment zich los zou maken van het christelijke keurslijf en zich zou vestigen als serieuze artiesten. Het was een professioneel geproduceerd popalbum uit de vroege jaren 70, maar kwam waarschijnlijk te laat uit voor de snel veranderende popsmaak van de jaren 70. Maar op zich blijft het een redelijk album. Hollywood Sunset noemde de naam van Jezus of God geen enkele keer. Slechts twee nummers hadden een expliciete christelijk evangelische boodschap: Gift en Death in Jerusalem. 'You are my morning' was een aanbiddingslied met ambigue teksten. En verder bestand de thematiek van de songs uit stedelijke angst, wat mystiek en een vleugje milde erotiek.
Lang niet iedereen was even gelukkig met deze (lichte) koerswijziging. Het christelijk tijdschrift Buzz had wel een interview met de groep, maar een recensie van deze nieuwe plaat bleef uit. Dat zegt genoeg.
Larry Norman had in die tijd hetzelfde probleem met zijn album 'So Long Ago The Garden'. Van dit album stond wel een sterk negatieve recensie in Buzz. De recensent noemde het een controversieel album, dat te weinig "evangeliserend" materiaal bevatte en daarvoor in de plaats kwamen scherpe maatschappij kritische commentaren en zelfreflecterend vermogen. Daar zat de evangelische goegemeente niet op te wachten
John Pac reageerde op de kritiek: "Ik vind het verkeerd om mensen naar een concert te lokken en ze vervolgens met het evangelie te overladen. Als de muziek aansluit bij hun leven, zijn ze bereid te luisteren.".
Hoewel de muziek soms wat gedateerd overkomt , is het tekstueel gezien een prima album. Nummers als 'You are my morning', 'Gift' en 'Getting out of this town' zijn mooie composities , terwijl 'Dobbie's Song' en 'I'm a Man' een bepaalde mystiek uitdrukken. Het titelnummer heeft een herkenbare Parchment-sound, terwijl de bizarre elektronische effecten van 'Death in Jerusalem' het tot een psychedelische folkklassieker maken.
Parchment was geen pure folkband meer. Ook pop en soms zelfs wat gospel was te horen. Een beetje zoals ook Donovan zich ontworstelde van de pure folk. Maar de nummers, zowel pop als folk, hebben de kenmerkende harmonieën, en ook de folkinstrumenten zoals de mandoline, de dobro en de akoestische gitaren zijn nog steeds aanwezig. Dit lijkt echt een 'roadmovie-album, een groep muzikanten die hun geboortestad Liverpool verlaten om de wereld te ontdekken. Veel meer dan enkel een evangelisch gospel album.
Keith Rycroft (bassist) is op dit album nog te horen, maar stapt uit de band. Als vader vindt hij dat het toeren teveel tijd in beslag neemt en zijn gezin tekort doet. Jeff Crow neemt voor amper een jaar zijn plaats in.
Sue McClellan, John Pac, en Keith Rycroft wilden dit tweede album 'Hollywood Sunset' wat minder evangelisch qua tekst laten zijn. Het was de bedoeling dat Parchment zich los zou maken van het christelijke keurslijf en zich zou vestigen als serieuze artiesten. Het was een professioneel geproduceerd popalbum uit de vroege jaren 70, maar kwam waarschijnlijk te laat uit voor de snel veranderende popsmaak van de jaren 70. Maar op zich blijft het een redelijk album. Hollywood Sunset noemde de naam van Jezus of God geen enkele keer. Slechts twee nummers hadden een expliciete christelijk evangelische boodschap: Gift en Death in Jerusalem. 'You are my morning' was een aanbiddingslied met ambigue teksten. En verder bestand de thematiek van de songs uit stedelijke angst, wat mystiek en een vleugje milde erotiek.
Lang niet iedereen was even gelukkig met deze (lichte) koerswijziging. Het christelijk tijdschrift Buzz had wel een interview met de groep, maar een recensie van deze nieuwe plaat bleef uit. Dat zegt genoeg.
Larry Norman had in die tijd hetzelfde probleem met zijn album 'So Long Ago The Garden'. Van dit album stond wel een sterk negatieve recensie in Buzz. De recensent noemde het een controversieel album, dat te weinig "evangeliserend" materiaal bevatte en daarvoor in de plaats kwamen scherpe maatschappij kritische commentaren en zelfreflecterend vermogen. Daar zat de evangelische goegemeente niet op te wachten
John Pac reageerde op de kritiek: "Ik vind het verkeerd om mensen naar een concert te lokken en ze vervolgens met het evangelie te overladen. Als de muziek aansluit bij hun leven, zijn ze bereid te luisteren.".
Hoewel de muziek soms wat gedateerd overkomt , is het tekstueel gezien een prima album. Nummers als 'You are my morning', 'Gift' en 'Getting out of this town' zijn mooie composities , terwijl 'Dobbie's Song' en 'I'm a Man' een bepaalde mystiek uitdrukken. Het titelnummer heeft een herkenbare Parchment-sound, terwijl de bizarre elektronische effecten van 'Death in Jerusalem' het tot een psychedelische folkklassieker maken.
Parchment was geen pure folkband meer. Ook pop en soms zelfs wat gospel was te horen. Een beetje zoals ook Donovan zich ontworstelde van de pure folk. Maar de nummers, zowel pop als folk, hebben de kenmerkende harmonieën, en ook de folkinstrumenten zoals de mandoline, de dobro en de akoestische gitaren zijn nog steeds aanwezig. Dit lijkt echt een 'roadmovie-album, een groep muzikanten die hun geboortestad Liverpool verlaten om de wereld te ontdekken. Veel meer dan enkel een evangelisch gospel album.
Keith Rycroft (bassist) is op dit album nog te horen, maar stapt uit de band. Als vader vindt hij dat het toeren teveel tijd in beslag neemt en zijn gezin tekort doet. Jeff Crow neemt voor amper een jaar zijn plaats in.
* denotes required fields.
* denotes required fields.