Tin Fingers - Balconies (2026)

Ben benieuwd naar dit album. Ben nog niet omver geblazen door de eerste tracks, zoals ik dat was bij Rock Bottom Ballads...maar wie weet. Ze durven iig weer een ander geluid te brengen...

Mural klinkt als Radiohead, damn.

Tin Fingers zijn niet voor 1 gat te vangen. Ik was werkelijk omver geblazen door het vorige album: Rock Bottom Ballads. Een album vol melodieuze, tegen jazz aan leunende tracks met elektronische maar ook verstilde elementen.

Dit is andere koek.
Waterfall opent met licht meanderende gitaarflarden maar wordt al snel wat stekeliger. Dit geldt voor het overgrote deel van de resterende songs. Het album is rauwer en zwaarder maar blijft muzikaal zeer aantrekkelijk.

De vooruitgeschoven nummers zijn meer recht toe recht aan, maar daartussen bevinden zich een aantal muzikale parels. Als de voet van het gas gaat, komen ze wat mij betreft beter in hun kracht.

Mural is werkelijk magisch mooi.
Dit kan inderdaad zoals hierboven aangegeven op een Radiohead album.

Aanvankelijk moest ik wennen aan dit nieuwe geluid van Balconies dat zo veel afwijkt van Rock Bottom Ballads…maar als je het de tijd geeft, laat inwerken, opent het als een oester en toont het haar schatten.

Ik heb er veel waardering voor dat ze weer een ander geluid brengen op Balconies. Rock Bottom Ballads blijft desalniettemin mijn favoriete album van de band. Maar dit kan zomaar eens een van mijn favoriete bands gaan worden. Ik heb ze in 2024 live gezien in Club Nine (Tivoli). Wat mij betreft tijd voor een iets grotere zaal (Pandora?) Ik gun ze iig een groter podium

Ondanks dat het Antwerpse Tin Fingers op Rock Bottom Ballads de indruk wekt dat liedjes gewoon komen aanwaaien, slaan ze voor de opvolger een andere weg in. Die stadse broeierigheid zeggen ze vaarwel en Tin Fingers wijkt naar het Griekse eiland Hydra uit, de ideale bestemming voor een rustige vakantie maar niet echt een geschikte plaats en omstandigheden om een album op te nemen. Overdag kan het daar verschrikkelijk warm zijn. Gelukkig biedt de werkplek (een oude tapijtfabriek) genoeg verkoeling. Hierdoor is het soms wat broeierig Balconies toch nog wat opzwepender dan de voorganger.

Balconies staat voor observatie op afstand. Cultuur opsnuiven en hier een eigen draai aan geven. Net als op Rock Bottom Ballads zit deze aanschouwende rol Felix Machtelinckx als gegoten. Het grote verschil is dat hij nu het vertrouwde achterlaat en het onbekende opzoekt. Vanwege die eenzaamheid straalt Balconies vooral heimwee uit, het besef dat je het in Antwerpen zeker niet slecht hebt. Slapeloze nachten in een vreemde hotelkamer, de vakantieganger binnen een ongemakkelijke ansichtkaart.

Destructieve echo’s werken zich door het surrealistische Intro heen. Kakofonie en verdoving. Voldoet dit paradijs wel aan mijn dromen, mijn wensen? Het waarnemende Waterpark ergert zich aan passieve hotelgasten die zich rondom het zwembad laten amuseren. Slechts de tintelende gitaarklanken van Quinten de Cuyper bieden verfrissende troost. Romanticus Machtelinckx klinkt verveeld en rusteloos gejaagd. Dit escapisme levert niet het gewenste resultaat op. Dan is het lichtere postpunk-titelstuk de overgave, en brengt het positiviteit. Loslaten is ook genieten. Het dromerige Orange Juice bevat dezelfde postpunkelementen, maar dan met een grauwe grunge invalshoek.

Tin Fingers - Balconies (Official Video)Tin Fingers – Balconies (Official Video)
Dat genieten geldt voor het gehele Balconies album. Marnix Van Soom heeft blijkbaar minder moeite met dit tijdelijke reisdoel en geeft Mural een exotische, holle drumtwist. Felix Machtelinckx functioneert op standje zonnesteek en voegt daar zijn kenmerkende neurotische geluid aan toe. Prachtig hoe deze tegenstrijdigheden elkaar ergens in het midden treffen. In het krachtige Legacy, Bones legt bassist Simen Wouters een donkere hardcore basis neer. Het is de erfenis van het duelleren in punkgezelschap Fake Musik, het andere hobbyproject van Simen Wouters, Marnix Van Soom en Quinten De Cuyper.

Het zonsverduisterende Sky to Valley heeft net als Orange Juice een dreigende grunge/gitaarrock-ondertoon. Ook nu bewijst Tin Fingers dat ze van alle markten thuis zijn. De zwalkende theatrale pianoballad Broken Melody Maker walst er als een ongecontroleerde dodemanswals op los. Op Infinite Red grijpt Felix Machtelinckx naar zijn verslavingsdrang terug, al voelt het hier als een natuurlijke euforische beleving aan. De hypergekte ramt wel door de drukkende Graves heen. De keerzijdes van bewustwording, waar geluk in een acute paniekaanval transformeert.

In de melancholische You and Dawn surf-folk hoor je vlagen van het zonnige gastland terug. De dagdromende nachtmerrie Bedroom is een verstikkend claustrofobisch eindbeklag. De muren komen op je af en dwingen een vervroegd afscheid af. Bijzonder dat Tin Fingers na drie maanden voorwerk slechts vier dagen nodig had om Balconies op te nemen, zeker gezien de bar hete weersomstandigheden van Griekenland. De opzet om Balconies zomers en luchtig te laten klinken, is niet geslaagd. Gelukkig maar!

Tin Fingers - Balconies | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com