Gorrch - Stillamentum (2026)

Edwynn, weer een lekker dissonant bakje noten. Die drummer gaat ook flink tekeer op de trommels.

Ja, deze had ik al op het netvlies via bandcamp en YT. Indertijd al eens wat over het vorige album gelezen maar die was toen moeilijk verkrijgbaar. Goed spul. Snel en wreed. Met fraaie, verwrongen koorzang hier en daar.

Italianen en blackmetal gaan in mijn boekje moeilijk samen maar Gorrch is de uitzondering die de regel bevestigt.

Voor mij persoonlijk is Italië niet mijn favoriete land waar het zwartmetaal vandaan zou moeten komen. Gorrch vormt een aangename uitzondering. De veelal technisch aangedreven waanzin die Stillamentum voortbrengt, zorgt voor een uiterst kille en berekenende moordmachine. Natuurlijk zijn de dissonantjes herkenbaar voor diegenen die zich laten onderdompelen in de roerselen van onder anderen Deathspell Omega, de late Abigor, Imperial Triumphant en (één van de) geestelijk vader(s) van de dissonant Gorguts, maar de horrorbenadering van Gorrch geeft de masochistisch ingestelde luisteraar veel draaiwaarde mee.

Wat vooral aanspreekt zijn de knuppelende snelheden die regelmatig optreden. Met mokerslagen op een bruut afgestelde snaredrum die van een doodgewone blastbeat een geselende hagelstorm maakt. Wanneer die afgewisseld worden met zinderende trage passages, ontstaat er een interessante dynamiek die even gemeen als berekenend klinkt. Af en toe duikt er wat macaber koorgezang op om het geheel nog iets naargeestiger te maken. In die zin weet Gorrch in de kille gekte verbazingwekkend toegankelijk te blijven. Het is enerzijds genieten van de details in cryptisch getitelde chansons als Vorago en Angor maar het kost weinig moeite om je er in onder te dompelen om tot die ontdekkingstocht te komen.

Stillamentum is een zeer interessante release voor diegenen die hard gaan op modern zwartmetaal.