Lykke Li - The Afterparty (2026)
mijn stem
11 stemmen
0
geplaatst: afgelopen vrijdag om 23:51 uur
Wat een kort album, heel atypisch wat betreft recente releases.
Heeft zowel een 60s (tamboerijn + Jazzy drummer) als 70s (strings / orkest) retro Pop sfeertje in de eerste 3 nummers. Alleen die bongos zou ik er nooit ingestopt hebben. Dat maakt het wel apart, maar ik zou een ander percussie-instrument gekozen hebben.
De eerst 20 seconden van "Future Fear" vind ik niks maar dat dromerige, folky wat volgt is dan weer heel mooi. Jammer dat ze daar niet meer mee gedaan heeft.
Het dromerige "So Happy I Could Die" vind ik bij de eerste beluistering het mooiste.
De dromerige retro-new Pop "Sick of Love" doet hier en daar denken aan ABBA, maar die lead-synth is wel erg dominant. Denk niet dat Ben en Bjorn dat zo zouden doen.
Een prima album, al bevallen de nummers zonder bongos mij beter, uitgezonderd "Knife in the Heart".
"Euphoria" is een mooi ingetogen afsluiter waar veel subtieler met de instrumenten wordt omgegaan, is voor mij het beste nummer op het korte album.
Heeft zowel een 60s (tamboerijn + Jazzy drummer) als 70s (strings / orkest) retro Pop sfeertje in de eerste 3 nummers. Alleen die bongos zou ik er nooit ingestopt hebben. Dat maakt het wel apart, maar ik zou een ander percussie-instrument gekozen hebben.
De eerst 20 seconden van "Future Fear" vind ik niks maar dat dromerige, folky wat volgt is dan weer heel mooi. Jammer dat ze daar niet meer mee gedaan heeft.
Het dromerige "So Happy I Could Die" vind ik bij de eerste beluistering het mooiste.
De dromerige retro-new Pop "Sick of Love" doet hier en daar denken aan ABBA, maar die lead-synth is wel erg dominant. Denk niet dat Ben en Bjorn dat zo zouden doen.
Een prima album, al bevallen de nummers zonder bongos mij beter, uitgezonderd "Knife in the Heart".
"Euphoria" is een mooi ingetogen afsluiter waar veel subtieler met de instrumenten wordt omgegaan, is voor mij het beste nummer op het korte album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.