Failure - Location Lost (2026)

Het is alweer 5 jaar geleden dat de laatste plaat van Failure uitkwam. Wild Type Droid was en is nog steeds een hele fraaie schijf.
Wellicht wat minder tegendraads in vergelijking met zijn voorgangers maar Ken Andrews weet nog steeds te toveren met zijn pen en hersenspinsels.
De fijne mix van alternatieve rock, ambient achtige passages en creatieve arrangementen zorgen ervoor dat Failure nog steeds verrassend actueel en veelzijdig klinkt.

Hoewel de vooruitgeschoven single; The Air's on Fire nog niet heel veel prijsgeeft staat 24 april roodomrand in mijn agenda. Ben benieuwd of de band het niveau weet te evenaren van zijn voorganger.

En hij is uit, 5 jaar na het uitstekende Wild Type Droid komt Andrews met Location Lost.
Het album ligt in het verlengde van die plaat. Veel sfeervolle passages, ritmes die in elkaar overlopen en de onderkoelde zang van Andrews maken het wederom tot een prima schijf.
De nummers steken sterk in elkaar, en wijken zoals zo vaak bij Failure af van het standaard verse-chorus patroon.
Hoewel Location Lost geen progrock betreft - daar is het geheel te alternatief voor - haalt Andrews wel degelijk elementen uit dat genre vandaan.
Echte uitschieters kan ik niet zo snel benoemen maar onvoldoendes weet dit schijfje ook niet te scoren en met 39 minuten op de klok blijft het spul vers.
Een gebrek aan snellere passages zou een luisteraar als minder kunnen ervaren, ik ben het echter gewend van de band.
Ben je liefhebber van het recentere werk van Failure kun je dit schijfje blindelings aanschaffen. Mag het allemaal wat ruiger en meer schuren, start dan met de eerste platen van dit collectief.