Poco - The Wildwood Sessions (2006)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Rock / Country
Label: Drifter's Church
-
Grand Junction
-
Cajun Moon
-
Save a Corner of Your Heart for Me
-
If Your Heart Needs a Hand
-
Cain's Blood
-
Magnolia
-
Father's Day
-
For the Love of Mary
-
Do What You Do
-
On the Way Home
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 25 april 2011, 14:47 uur
Dit live album is in 2006 opgenomen in deze line-up:
Paul Cotton - guitar, vocals
Rusty Young - steel guitar, banjo, dobro, guitar, vocals
Jack Sundrud - bass, vocals
George Lawrence – drums
Opvallend dat er die covers op staan. 'Cajun Moon', 'Magnolia' (beiden J.J. Cale) en 'On the Way Home' (Neil Young). Vreemd, aangezien Poco zelf ook een oeuvre heeft dat indrukwekkend genoeg is. Het lijkt me ook dat dit geen volledig concert is, dus er had best nog wat bijgekund. Bareback at Big Sky is een vergelijkbaar live album uit 2005 in dezelfde line-up (met ene David Goodwin op mondharmonica), maar dan met completere setlist.
Het is goed om te horen dat Poco op hun oude dag terug is gekeerd naar hun roots, maar zo soepel en zorgeloos als vroeger klinkt het niet meer. Met 'Grand Junction' beginnen ze meteen erg stroef. Het blijft een wat trage, moeizame show, en de electro-akoestische gitaren klinken behoorlijk onnatuurlijk. Vocaal ook tegenvallend. Ik heb sindsdien betere shows gehoord, dus laat ik het maar op het ontbreken van de juiste vorm houden.
Al met al erg matig.
Paul Cotton - guitar, vocals
Rusty Young - steel guitar, banjo, dobro, guitar, vocals
Jack Sundrud - bass, vocals
George Lawrence – drums
Opvallend dat er die covers op staan. 'Cajun Moon', 'Magnolia' (beiden J.J. Cale) en 'On the Way Home' (Neil Young). Vreemd, aangezien Poco zelf ook een oeuvre heeft dat indrukwekkend genoeg is. Het lijkt me ook dat dit geen volledig concert is, dus er had best nog wat bijgekund. Bareback at Big Sky is een vergelijkbaar live album uit 2005 in dezelfde line-up (met ene David Goodwin op mondharmonica), maar dan met completere setlist.
Het is goed om te horen dat Poco op hun oude dag terug is gekeerd naar hun roots, maar zo soepel en zorgeloos als vroeger klinkt het niet meer. Met 'Grand Junction' beginnen ze meteen erg stroef. Het blijft een wat trage, moeizame show, en de electro-akoestische gitaren klinken behoorlijk onnatuurlijk. Vocaal ook tegenvallend. Ik heb sindsdien betere shows gehoord, dus laat ik het maar op het ontbreken van de juiste vorm houden.
Al met al erg matig.
* denotes required fields.
* denotes required fields.