Amerikan Kaos - The Sheeple Swing (2026)

Ja natuurlijk had ik de naam al eens voorbij zien komen. En ja, nadat ik zijn naam las wist ik ook wel weer dat Jeff Waters dit project in het leven heeft geroepen. Het was er alleen nog nooit van gekomen dat ik er naar heb geluisterd. Tot vandaag! Er kwam een nummer van dit nieuwe album voorbij op Spotify en ik was gelijk wakker. Dit klinkt namelijk érg lekker. Dat Waters van gekke, niet voor de hand liggende fratsen houdt wist ik. Op elk Annihilator album laat hij dat namelijk in meer of mindere mate al jaren horen. Die gekke breaks en riffjes hoor ik op dit album dan ook zeker terug. Verder houdt elke vergelijking met die band wel op. Verwacht dus geen thrash of iets dergelijks. Hardrock met veel melodie en proggy trekjes. Classic hardrock? Al trekken ze in het slotnummer nog aardig van leer moet ik zeggen. Dat nummer had zomaar op een Annihilator album als Set the world on fire kunnen staan. Zeer geslaagd vind ik.

The Sheeply Swing is het laatste deel in de Amerikan Kaos trilogie. Het soloproject van Jeff Waters. Toen hij dit project begon (in de corona tijd) beloofde hij dat elk album een ander geluid/stijl zou laten horen. Het eerste deel is een ode aan de Californische Hard Rock met als vaandeldrager Van Halen. En dat is dan ook duidelijk te horen. Maar het 2e deel maakte bij mij de verwachting totaal niet waar. Het was eigenlijk meer van hetzelfde maar met middelmatige tracks. Toen het 3e deel uitkwam was ik dan ook zeer sceptisch en als je de eerste 5 nummers hoort zou je kunnen denken dat het weer hetzelfde liedje word...... maar nee, vanaf track 6 Operation Hollywood wordt het ineens een stukkie heavier! En het songmateriaal is wel iets beter dan het 2e album. Mijn favoriete tracks staan wel in de eerste helft van de plaat (I Won The Hottie Lottery en The Answer). En inderdaad het laatste nummer had zomaar op een Annihilator plaat kunnen staan!
Het is wel nog meer Waters ding geworden, alle instrumenten speelde hij zelf in (drums zijn computer programming!......). De enige die overbleef van album nr1 is de toetsenman Bob Katsionis en de zangkunsten worden vertolkt door de producer Stuart Block. Zijn stiefdochter doet hier en daar nog wat backing Vocals. En net zo als bij het tweede werkstuk is er minder dynamiek in de composities. Al met al is het wel een meevallertje tov deel 2.