Sugar Horse - Not a Sound in Heaven (2026)
mijn stem
7 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Fat Dracula
-
Fire Graphics (5:21)
-
Secret Speech (4:02)
-
Ex-Human Shield (4:31)
-
History's Biggest T-Shirts (10:06)
-
Not a Sound in Heaven (3:43)
-
Company Town (4:42)
-
You Can't Say Dallas Doesn't Love You (9:39)
1
geplaatst: 28 april, 10:48 uur
De Britse rockband Sugar Horse is naar eigen zeggen een ‘decidedly average band’ en hun zelf opgerichte platenlabel is “A record label for people that don't like records, labels or people.” Het is dit pikzwarte gevoel voor humor en –zelfspot dat tegenwicht biedt aan de nihilistisch waarschuwende toon op nieuwe worp Not a Sound in Heaven. Dat ze er furieus inhakken met flinke scheuten noise, sludgemetal en industrial zal dan ook geen verrassing zijn. Maar wie kon voorspellen dat dit album dikwijls ook dromerig, vrolijk, warm en dansbaar zou klinken? Bij dezen, u krijgt een sinaasappel. Zijn we van die zooi ook weer af!
Opener Fire Graphics opent zoals je van elk beenhard noiserockbandje zou verwachten: zanderige en groovy gitaarriffs en zowel bas als drums die de gemiddelde heipaalwerkzaamheden in de straat zal overstemmen. Dan vallen de vocalen in en die zijn op het sacrale af etherisch en harmonieus. Vergis je niet, even later hoor je een oerbrul die de gemiddelde sludgemetal band zal doen wegkruipen in een hoekje. Maar die prachtig heldere vocalen zag je niet aankomen.
Na een elektronisch begin dat nog het meest doet denken aan triphop en dubstep, gaan vocoder vocalen en koortjes in gevecht met screams en een dikke geluidsmuur bij Secret Speech. Tsja, dan moet het echte meezingen zelfs nog komen. Zo zet sloopkogel Ex-Human Shield een heerlijk catchy refreintje in dat nog het meest doet denken aan een radio jingle. Als het titelnummer vervolgens zijn warme deken vol dreampop, hoop en verlangen om je heen slaat, weet je het zeker: het volgende album gaat vol staan met smartlappen!
Dit is (helaas!) slechts een gedeelte van mijn recensie op Written in Music....
Opener Fire Graphics opent zoals je van elk beenhard noiserockbandje zou verwachten: zanderige en groovy gitaarriffs en zowel bas als drums die de gemiddelde heipaalwerkzaamheden in de straat zal overstemmen. Dan vallen de vocalen in en die zijn op het sacrale af etherisch en harmonieus. Vergis je niet, even later hoor je een oerbrul die de gemiddelde sludgemetal band zal doen wegkruipen in een hoekje. Maar die prachtig heldere vocalen zag je niet aankomen.
Na een elektronisch begin dat nog het meest doet denken aan triphop en dubstep, gaan vocoder vocalen en koortjes in gevecht met screams en een dikke geluidsmuur bij Secret Speech. Tsja, dan moet het echte meezingen zelfs nog komen. Zo zet sloopkogel Ex-Human Shield een heerlijk catchy refreintje in dat nog het meest doet denken aan een radio jingle. Als het titelnummer vervolgens zijn warme deken vol dreampop, hoop en verlangen om je heen slaat, weet je het zeker: het volgende album gaat vol staan met smartlappen!
Dit is (helaas!) slechts een gedeelte van mijn recensie op Written in Music....
* denotes required fields.
* denotes required fields.