Cusco - Desert Island (1980)

Desert Island is het debuutalbum van Cusco, de Duitse new age groep rond Kristian Schultze en Michael Holm. Die laatste is in zijn eigen thuisland voordat hij Cusco opricht, op dat moment al lang actief als volkszanger.
Cusco mixt diverse muziekstijlen uit diverse landen (vaak landen met een rijke historie) tot pakkende en gemakkelijk in het gehoor liggende composities. De nadruk ligt vooral op de Zuid-Amerikaanse, muzikale invloeden uit landen zoals Peru. Niet voor niets is de naam van de band afgeleidt van de gelijknamige stad, wat vroeger de hoofdstad was van het oude Inca-rijk.

Desert Island zet meteen een stempel neer en laat al duidelijk het geluid horen waarmee Cusco vooral met albums zoals Apurimac (hun doorbraak in Amerika) en Mystic Island successen zou oogsten.
Het album mag denk ik wel als een new age-klassieker beschouwd worden.

Persoonlijk vind ik Cusco op z'n tijd erg prettig om naar te luisteren en daar hoort ook dit debuut zeker bij.
Het begin van het album doet me niet zo heel erg veel, maar naarmate het album vordert wordt ie beter. Uitschieters zijn het behoorlijk authentiek klinkende "Catalina" (die later in een nieuwere versie op Mystic Island zou prijken), het opvallende, iets meer episch klinkende "Straits of Hormuz" en het vrolijke "Alcatraz".
De beste songs staan nogal achteraan met "Hokkaido", die opvallende pop-invloeden laat horen. Verder heeft "Herrenchiemsee", mede door het opvallende gitaarwerk, niet alleen iets meeslepend over zich, maar doet dit nummer me ook wel zo nu en dan denken aan iets wat Ennio Morricone zo voor een willekeurige spaghettiwestern bedacht zou kunnen hebben.
Het album eindigt met het pastorale, mooie en wat mystiek klinkende "Ireland".

Desert Island is een heel aardig album. Nee, niet heel memorabel en imponerend en het zal zeker niet het eerste de beste album zijn wat ik mee zou nemen naar een onbewoond eiland . Maar het is gewoon voor zo af en toe erg lekkere muziek. Niet te moeilijk, gewoon leuke en onbezorgde muziek.