Valerie and the rain - Your Name (2026)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Valerie and the rain - Your Name - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Valerie and the rain - Your Name
Your Name van Valerie and the rain is een folkalbum van een soort die je tegenwoordig niet al te vaak meer tegenkomt, maar het sobere en tegelijkertijd zeer smaakvolle album is misschien wel precies wat we op het moment nodig hebben

Valerie Van Roey is een Belgische muzikante die een opleiding op het Antwerpse conservatorium heeft doorlopen en dat hoor je. Your Name van Valerie and the rain laat een geschoolde zangeres en muzikante horen. Ook de medemuzikanten op het album hebben hun sporen in de muziek verdiend, wat fraaie klanken oplevert. Het in een paar dagen in Zuid Frankrijk opgenomen Your Name herinnert aan folkalbums uit vervlogen tijden, maar bevat ook het unieke stempel van Valerie Van Roey, die persoonlijke ervaringen en veel gevoel in haar songs heeft gestopt. Your Name drong zich bij mij langzaam op, maar het is inmiddels een album dat ik heel hoog heb zitten.

Valerie and the rain is een project van de op het conservatorium van Antwerpen geschoolde muzikante Valerie Van Roey. Het debuutalbum van de Belgische muzikante is deze week verschenen en het is een bijzonder mooi en fascinerend album geworden. Het duurde bij mij even voor ik dat door had, want Your Name is een album dat pas goed tot zijn recht komt wanneer je er echt met volledige aandacht naar luistert.

Valerie Van Roey heeft zowel in muzikaal als in vocaal opzicht een uiterst subtiel, maar ook zeer uitgesproken album gemaakt. Dat klinkt als een tegenstelling, maar dat is het niet. De muziek van Valerie and the rain heeft in de basis genoeg aan subtiel akoestisch gitaarspel, maar de muzikanten die Valerie Van Roey omringen hebben allerlei bijzondere accenten toegevoegd aan het ingetogen gitaarspel op het album.

Het zijn accenten die subtiele wendingen toevoegen aan het geluid van de Belgische muzikante, maar het zijn wendingen die stevig bijdragen aan de bijzondere sfeer op het album. Ook de stem van Valerie Van Roey is een belangrijk deel van de tijd vooral ingetogen of zelfs sober te noemen. De muzikante uit Antwerpen zingt geen noot teveel, maar ook in de zang zijn zeer trefzekere accenten aangebracht. Het kan hierbij gaan om kleine of opvallende stembuigingen, vaak geïnspireerd door Perzische muziek, of juist momenten van stilte, maar net als de wendingen in de muziek hebben ook de wendingen in de stem van Valerie Van Roey een maximaal effect.

Zeker als ik Your Name met de koptelefoon beluister kan ik alleen maar ademloos luisteren naar alle muzikale en vocale schoonheid die is opgenomen in de songs van Valerie and the rain. Het zijn songs die zijn ontdaan van opsmuk, vervolgens zijn teruggebracht tot de ruwe essentie en hierna weer subtiel zijn versierd.

Your Name is een album van een soort dat momenteel nauwelijks wordt gemaakt. De muziek van Valerie and the rain herinnert aan de muziek die in de late jaren 60 en vroege jaren 70 in de Laurel Canyon bij Los Angeles werd gemaakt, maar ik heb misschien nog wel meer associaties met de muziek van de psychedelische folkies die in dezelfde periode vanuit San Francisco opereerden, als Linda Perhacs en Judee Sill. Daarnaast hoor ik ook wel wat van Britse folkies uit deze periode als Vashti Bunyan.

De flarden uit het verleden komen met name van het akoestische gitaarspel, van de stem van Valerie Van Roey en van de sobere folksongs, maar ik hoor zeker niet alleen maar nostalgie op Your Name. Ik moest in deze tijd van vooral rijk ingekleurde en vol geproduceerde albums absoluut even wennen aan de muziek van Valerie and the rain, maar als Your Name je eenmaal te pakken heeft laat het album je niet meer los.

Je hoort in alles dat Valerie Van Roey een geschoolde zangeres en muzikante is en dat geldt ook voor de andere muzikanten op het album, maar naast muzikaliteit hoor je ook veel gevoel op het album van Valerie and the rain. Een deel van de songs op het album werd geïnspireerd door reizen en ontmoetingen, die een persoonlijk tintje hebben toegevoegd aan Your Name.

Het zal vast niet meevallen om een album als Your Name in de muziek van het moment onder de aandacht te brengen, maar iedereen die de tijd neemt voor het album zal langzaam maar zeer zeker worden betoverd door het bijzondere muzikale universum van Valerie and the rain. Erwin Zijleman

De rust van een spaarzaam tokkelende akoestische gitaar trekt je binnen in het debuutalbum Your Name van het Belgische Valerie and the Rain. In River O, die openingssong waar zangeres Valerie Van Roey’s dwarrelende stem een mysterieuze rivier om kalmte vraagt, om een mirakel voor iemand die dringend beter worden moet. En de hele ruimte vult zich jazzy, atmosferisch, vol eindeloos verzonnen stemklanken. Aan dat klaterende water van River O bevestig je het dan spontaan, dit voelt oprecht, eerlijk, rustgevend, organisch. Naar het einde toe komt in de achtergrond ook het streepje ijle elektronica van producer Felix Machtelinckx mooi binnenkruipen. Welkom daarmee in de magische wereld van Valerie and the rain.

Valerie and the rain, passend lyrisch pseudoniem dat Engelse vrienden voor Valerie kozen in de aanloop naar de release van het album. ‘Valerie and the Rain’, dat dan ook gouddicht aansluit bij de diepe gevoelswereld van dit hele Your Name. Ze brengt er loepzuivere singer-songwriterfolk getooid in een sober hedendaags klankenkleed, een fris amalgaam van indie, jazz en klassieke compositie. Ze studeerde af aan de conservatoria van Antwerpen en Gent, werd een geschoolde multi-instrumentaliste en ondernemende stemcoach. Bovendien draait ze al een eind mee in de Antwerpse jazzscene.

We komen na River O met het dromerige Canada al direct bij de sleutelsong van het album. Zo breekbaar, gebracht als vanuit het persoonlijk universum waarin enkel delicate, akoestische klanken thuishoren. Valerie daar dus op haar moeder’s Spaanse gitaar, met haar eigen gelaagde stemmenpracht en met verder enkel een vederlichte elektronische toets. De tijd draait terug naar haar dappere negentienjarige zelf die toen overzee haar innerlijke sterkte vond in het ongerepte, onbekende Canada. Waar ze mooie mensen ontmoette en de songwriter vrij in haar kwam te ontluiken. Met Canada dat daarna de kiem legde voor nog meer songs die als vanzelf volgden. Die haar uiteindelijk pas jaren later deden beslissen om voluit te gaan voor het performen met dat eigen songbook.

Dankbaar word je bijna van een hoog uitvliegende song als Little Soul, die galmend, echoënd wenkt naar het leven, de ongeboren levenskracht, ongetemde levensvreugde. De rust in de opbouw ervan geeft alle ruimte aan die sierlijk boven alles zwevende kopstem van haar. Samen met weer Felix ‘Tin Fingers’ Machtelinckx weeft ze Little Soul uit tot een hoogstandje van intense droomfolk. Zowaar zelfs een pur sang nevelige Sigur Rós-ervaring, die overvalt je, met Valerie als de Jónsi van dienst.

Al die composities ontvouwen zich als kleine kettingstukjes microkosmos. We betreden ruimten vol onverwachte klankkleuren, stembuigingen en de creativiteit ervan verrast met iedere nieuwe song. Hoor je, om maar de titelsong te noemen, nu eens de passie van een in een jazz-textuur gegoten liefdesgedicht, evengoed pakt je elders ineens de melancholie van het oosters natrillende Crazy Hazy. Droefklinkend als een Lisa Gerrard-score, een eigentijds requiem welhaast voor het geknechte Iraanse volk. Een veel te kort kleinood trouwens dat sowieso haar voorliefde voor fijnbesnaarde perzische melodieën bevestigt.

Verderop laat ze vanaf een sterke, melodische Red Carpet Floor haar fragiliteit even helemaal uitwaaien. Weifelend gestart, maar dan zo iel als een Kate Bush sopraant ze zich helemaal tot bij die mooi aangroeiende synths. De stem gaat in het nachtelijke Silent Lover dan weer schalks fluisterend een stuk lager en met haar vocalen neemt ze er en passant ook maar even wat percussie bij. In Winter Is Gone zit nog zo’n knap staaltje van jazzy stemimprovisatie. Geflankeerd door een rits klagende elektronicastriemen zingt ze alle voorbije verwarring van zich af, hunkerend uitziend naar een nakende nieuwe start.

In het slotstukje van die andere dartel meanderende lovesong Meet Me in the Dark brengen haar vocalen je in een flits zelfs bij de magie van de iconische, woordloze zangpartij van Clare Torry in Floyd’s The Great Gig in The Sky. Een eigen Dark Side of the Moon-track dus ook nog eens, voilà.

De wiegende folky mijmering Waiting on a Plane zit vol galopperende Sufjan Stevens-style fingerpicking. Het is haar eigenste ‘home sweet home’-song. Volgt daarop nog het esthetisch miniatuurtje Caution, dat even catchy binnenkomt als fraai.

Welt in een duistere onderstroom dan finaal het broeierige Tricky Thing op. Ook hier valt de hemelse samenzang weer in. Zitten we in het onderbewuste, in een droom, een nachtmerrie? Lynchiaans filmisch, met dank alweer aan Machtelinckx’ elektronische support die in weidsheid gelijke tred zoekt met Valerie’s akoestische gitaar en wegdeemsterende vocalen. Hoe dan ook, perfect mysterieuze sfeerschepping bij het afsluiten van het album. Een indrukwekkende soundscape, met golvende stemmenweelde wervelend als laagscherende zwaluwen vóór de regen. Het ontegensprekelijke hoogtepunt van dit Your Name.

Valerie Van Roey ademt op haar debuut dus ongeforceerd de uitgepuurde muziek uit die ze al bijna een levenlang in haar hart draagt. Zij, volbloedzangeres die indruk maakt met een betoverend veelzijdige stem waarvan ze zich als ware het haar instrument zo natuurlijk en vrij bedient en ook haar storytelling daarbij is even hartverwarmend als onroerend poëtisch.

Your Name werd een heel persoonlijke soundtrack die ooit startte met een jeugdige trip naar Canada. Die liefst een paar decennia op het ritme van haar leven mee moest groeien en afrijpen. Het vertrouwen van haar muzikale omgeving en die enkele intense opnamedagen in 2024 in een minimale setting, in een onbestemd verweerd berghuisje in Zuid-Frankrijk zorgden uiteindelijk voor het ultieme duwtje. Eindelijk een release en dan nog op Nicolas Rombouts’ avontuurlijke Mokuhi Sonorities, zowaar een kwaliteitslabel.

Het resultaat is een ingetogen avondplaat, debuut van een vocaal multitalent dat als vanzelf thuishoort op intieme setlists als die van Ayco Duyster en Eppo Janssen. Meer nog evenwel vraagt Your Name nu om, koptelefoon op, Valerie and the Rain’s muzikale reis vanaf Canada ook maar eens helemaal zelf te verkennen. Weer muziek dus… voor mensen die oren hebben.

Pluim overigens ook voor het stijlvolle artwork van alleskunner Henri Ardui.

Felix Machtelinckx, productie, engineering, mixing,
Nicolas Rombouts, mixing,
D.James Goodwin, mastering.

Huidige live-band: Morgan Val Baker, Martin Jackson, Treve Nicol, Henri Ardui.

Lees deze en ook andere van mijn meningen op Written in Music: Valerie and the Rain - Your Name | Jazz | Written in Music - writteninmusic.com