Fink - The City Is Coming to Erase It All (2026)

Fink vind ik hier wat meer ingetogener, nog meer sfeer en naar de essentie.
ik stoorde me wel eens aan wat veel nadruk op 'gezang'. Best sterke songs.

Alweer een nieuwe Fink, hij had blijkbaar de smaak te pakken na zijn laatste album The Beauty In Your Wake want deze komt best snel erachteraan. Het klinkt eigenlijk zoals Fink altijd wel klinkt; meanderend, tokkelend en dan zijn fraaie bariton erover heen. Maar echt vernieuwend is het niet meer, maar ach wat geeft dat, de man verstaat zijn vak. Een slecht album zal hij nooit maken.

Ik sta best vaak met een Fink album in mijn handen bij de platenzaak, maar een heel album van hem zet ik niet zo snel meer op. En dus besluit ik steeds weer om toch niet meer nieuwe Fink albums te kopen.
Dit album is weer fraai op momenten, maar genoeg voor mij voor op de achtergrond.

Wil ik echt hard Fink knallen dan zet Hard Believer op.

Weer een prachtige Fink. De man moet zijn eerste echt inferieure plaat nog maken, en deze zit toch wel weer aan de bovenkant van het oeuvre spectrum. Dat pulserende, ritmische, licht donkere en spookachtige geluid werkt weer behoorlijk bezwerend in huize Cor. En daar hoeft ie weinig middelen voor in te zetten. Stem, gitaar en wat gloedvolle synths en weer een mooi album bij elkaar gespeeld. Jaarlijstjes materiaal.

Wishing for Blue Sly is een mooi nummer maar de afsluiter Spirit of Place is nogal slaapverwekkend. Wat gemengde gevoelens dus over dit Fink album.